Zapytaj się Biblii

Zapytaj się Biblii

Szukając odpowiedzi na biblijne pytania, najlepiej chyba będzie zwrócić się do samej Biblii. Im mniej ludzkich komentarzy, tym lepiej. W poniższym studium zadajemy pytanie i pozwalamy Biblii odpowiedzieć na to pytanie.

CZYM JEST GRZECH?

1 Jan 3:4 Każdy, kto popełnia grzech, przestępuje prawo. Grzech jest przestąpieniem prawa.

JEŚLI MIŁUJEMY BOGA, TO CZEGO OD NAS WYMAGA?

Jan 14:15 Jeżeli miłujecie mnie, będziecie zachowywać moje przykazania.

JAK BIBLIA DEFINIUJE MIŁOŚĆ?

2 Jan 1:6 A na tym polega miłość, żebyśmy postępowali według jego przykazań. A przykazanie jest takie, jak słyszeliście od początku, że macie według niego postępować.

OD KOGO OTRZYMALIŚMY TO PRZYKAZANIE?

2 Jan 1:4 Ucieszyłem się bardzo, że wśród twoich dzieci znalazłem takie, które postępują w prawdzie, jak otrzymaliśmy przykazanie od Ojca.

CZY TO PRZYKAZANIE JEST NOWE, A JEŚLI NIE, TO JAK DŁUGO GO JUŻ MAMY?

2 Jan 1:5 A teraz proszę cię, pani, nie piszę ci jako nowe przykazanie, ale jako to, które mieliśmy od początku, abyśmy się wzajemnie miłowali.

CO SŁYSZELIŚMY OD POCZĄTKU?

1 Jan 3:11 Ponieważ to jest poselstwo, które usłyszeliście od początku, abyśmy jedni drugich miłowali.

KIEDY BYŁ POCZĄTEK?

1 Mojż. 1:1 Na początku Bóg stworzył niebiosa i ziemię.

CZY RZECZYWIŚCIE JEGO SŁOWO, KTÓRE BYŁO SŁOWEM, BYŁO OD POCZĄTKU?

Jan 1:1-5 Na początku było Słowo, a Słowo było od Boga i Bogiem było Słowo. Ono było na początku ku Bogu. Przez Nie wszystko powstało, a bez Niego ani jedno nie powstało, co jest. W Nim jest życie, a życie jest światłem ludzi i światło ukazuje się w ciemności, a ciemność go nie owładnęła.

W JAKI SPOSÓB KOCHAMY BOGA I CO TAK NAPRAWDĘ OZNACZA KOCHAĆ BOGA?

1 Jan 5:3 Gdyż to jest miłość Boga, aby strzec Jego przykazań; a Jego przykazania nie są ciężkie.

NAPRAWDĘ? TO PRAWO BOŻE, SPISANE PRZEZ MOJŻESZA?

5 Mojż. 30:9-16 JAHWE zaś, twój Bóg, będzie cię darzył wszelką pomyślnością w dziełach twoich rąk, w owocach twojego łona, w przychówku twoich trzód i w plonach twojej ziemi. JAHWE znów rozraduje się tobą i będzie ci czynił dobrze, tak jak radował się kiedyś twoimi ojcami. Bylebyś tylko słuchał głosu JAHWE, twojego Boga, i zachowywał nakazy oraz pouczenia zapisane w tej księdze prawa; bylebyś tylko wrócił do JAHWE, twojego Boga, z całego twego serca i z całej duszy twojej. Przykazanie, które wam dziś daję, nie przekracza waszych możliwości i bynajmniej nie jest dla ciebie niedostępne. Nie jest w niebiosach, żebyście musieli mówić: Któż pójdzie dla nas do nieba, aby go tam szukać i usłyszeć je, byśmy potem mogli je wypełnić? Nie znajduje się też ono za morzami, żebyś musiał pytać: Któż uda się dla nas za morza, aby go tam szukać i usłyszeć je, byśmy potem mogli je wypełnić? Tymczasem słowo to jest tuż koło ciebie, jest na twoich wargach i w twoim sercu po to, byś mógł je wypełniać. Popatrz, kładę dziś przed tobą życie i dobro oraz śmierć i zło. Nakazuję ci także kochać JAHWE, twojego Boga, chodzić Jego drogami, zachowywać Jego przykazania, prawa i pouczenia, żebyś mógł żyć, rosnąć w liczbę i żeby JAHWE, twój Bóg, błogosławił cię w tym kraju, do którego masz wejść, aby wziąć go w posiadanie.

CO JEST GŁÓWNĄ ISTOTĄ CZŁOWIEKA?

Kaznodziei Salomona 12:13 Istotą wszystkiego, czegoś wysłuchał, jest, byś Boga się bał i przykazań Jego przestrzegał. To jest obowiązek każdego człowieka.

JAK MA SIĘ ZATEM PRZESTRZEGANIE WSZYSTKICH PRZYKAZAŃ DO MIŁOWANIA BOGA I MIŁOWANIA INNYCH?

Mat 22:37-40 A Jezus mu powiedział: Będziesz miłował Pana, Boga twego, z całego twego serca i z całej twojej duszy, i z całej myśli twojej; to jest pierwsze oraz doniosłe przykazanie. A drugie mu podobne: Będziesz miłował bliźniego twego jak siebie samego. Na tych dwóch przykazaniach zawieszone jest całe Prawo i Prorocy.

JEŚLI GO MIŁUJEMY, TO JAK POWINNIŚMY SIĘ CZUĆ WOBEC JEGO PRZYKAZAŃ?

Psa 1:2 Ale ma upodobanie w Prawie JAHWE oraz o Jego nauce rozmyśla dniem i nocą.

Psa 119:35 Prowadź mnie drogą Twych przykazań, bo w niej sobie upodobałem.

Przyp. 29:18 Lud rozprzęga się w braku proroctwa; ale szczęśliwy ten, co przestrzega Prawa.

CZY JEZUS UNIEWAŻNIŁ ALBO USUNĄŁ JAKIEŚ PRZYKAZANIA Z BOŻEGO PRAWA I CO SIĘ DZIEJE, GDY TAK CZYNIMY I NAUCZAMY?

Mat. 5:17-19 Niech wam się nie wydaje, że przyszedłem, aby znieść Prawo i Proroków. Przyszedłem nie po to, by je znosić, lecz aby je wypełnić. Zaprawdę mówię wam: Dopóki niebo i ziemia nie przeminą, nie będzie też opuszczone ani jedno ‘i’, co więcej, nawet ani jedna kropka nad ‘i’ nie zmieni się, dopóki nie zostanie wypełnione całe Prawo. Tak więc kto by sam złamał choćby jedno z najmniejszych przykazań i zachęcał innych, aby podobnie czynili, będzie uważany za najmniejszego w królestwie niebieskim. I przeciwnie, kto będzie sam wypełniał przykazania i innym je głosił, zostanie uznany za wielkiego w królestwie niebieskim.

CZY PAWEŁ UNIEWAŻNIŁ ALBO USUNĄŁ JAKIEŚ PRZYKAZANIA Z BOŻEGO PRAWA, CZY TEŻ ZGADZAŁ SIĘ Z NAUCZANIEM JEZUSA?

Rzym. 3:31 Czy więc zakon unieważniamy przez wiarę? Wręcz przeciwnie, zakon utwierdzamy.

CO PAWEŁ MYŚLAŁ O PRAWIE, CZY UWAŻAŁ, ŻE JEST ONO CIĘŻAREM?

Rzym. 7:22 Albowiem kocham się w zakonie Bożym według wewnętrznego człowieka.

CZY PAWEŁ TWIERDZIŁ I DOWODZIŁ, ŻE PRZESTRZEGAŁ, NAUCZAŁ I BYŁ POSŁUSZNY PRAWU MOJŻESZOWEMU?

Dz. Ap. 21:20-26 A oni, gdy to usłyszeli, chwalili Boga i powiedzieli mu: Widzisz, bracie, ile jest wśród Żydów tysięcy tych, którzy uwierzyli, a wszyscy pozostają gorliwcami Prawa; o tobie jednak doniesiono im, że wszystkich Żydów, którzy są wśród pogan, nauczasz odstępstwa od Mojżesza, mówiąc, żeby nie obrzezywali dzieci ani nie postępowali według zwyczajów. Co więc począć? Z pewnością usłyszą, że przyszedłeś. Zrób więc to, co ci mówimy: Są u nas czterej mężczyźni, którzy mają na sobie ślub. Weź ich, poddaj się wraz z nimi oczyszczeniu i zapłać za nich, aby mogli ogolić głowę, a wszyscy zrozumieją, że to, co o tobie powiedziano, JEST NIEPRAWDĄ, ale że i ty sam trzymasz się linii, PRZESTRZEGAJĄC PRAWA. Co do pogan natomiast, którzy uwierzyli, my napisaliśmy list, rozstrzygając, aby wystrzegali się rzeczy ofiarowanych bóstwom, krwi, tego, uduszone oraz nierządu. Wówczas Paweł wziął z sobą tych mężczyzn, następnego dnia poddał się wraz z nimi oczyszczeniu, i chodził do świątyni, zgłaszając wypełnienie dni oczyszczenia, dopóki za każdego z nich nie została złożona ofiara.

GDY PAWEŁ BYŁ STALE OSKARŻANY PRZEZ FARYZEUSZÓW O ŁAMANIE PRAWA MOJŻESZOWEGO, CZY NIE WYJAŚNIAŁ WCIĄŻ NA NOWO SWOJEJ WIARY?

Dz. Ap. 24:13-14 Ani nie mogą ci udowodnić tych rzeczy, co do których mnie teraz oskarżają. Ale to ci wyznaję, że służę tylko ojczystemu Bogu według drogi, którą oni nazywają sektą; wierząc we wszystko przedstawione przez Prawo i Proroków.

CZY WIĘC PAWEŁ PRZESTRZEGAŁ CAŁEGO PRAWA MOJŻESZOWEGO?

Dz. Ap. 25:8 Paweł natomiast bronił się: Niczym nie zgrzeszyłem ani przeciw Prawu żydowskiemu, ani przeciw świątyni, ani przeciw cesarzowi.

CZY PAWEŁ OBCHODZIŁ BOŻE ŚWIĘTA?

Dz. Ap. 18:20-21 Zaś oni prosili, by pozostał na dłuższy czas – ale się nie zgodził; lecz pożegnał się z nimi i powiedział: Nadchodzące święto muszę niewątpliwie obchodzić w Jerozolimie; niemniej znowu do was wrócę, jeśli Bóg sobie zażyczy. Więc został wyprowadzony do Efezu.

JESZCZE RAZ, CZY PAWEŁ OBCHODZIŁ BOŻE ŚWIĘTA?

Dz. Ap. 20:16 Gdyż Paweł rozstrzygnął, by minąć Efez, ponieważ się spieszył. Aby mu się nie zdarzyło przeciągnąć czasu w Azji i by o ile to było możliwe pojawić się w dniu Pięćdziesiątnicy dla Jerozolimy.

I JESZCZE RAZ, CZY PAWEŁ OBCHODZIŁ BOŻE ŚWIĘTA?

Dz. Ap. 27:9-10 Kiedy minęło dość dużo czasu i żegluga była ryzykowna, bo minął już nawet post [związany z Dniem Przebłagania, Jom Kippur], Paweł udzielił rady, mówiąc do nich: „Mężowie, widzę, że żegluga przyniesie szkodę i wielkie straty nie tylko ładunkowi i statkowi, lecz także naszym duszom.”

CZY PAWEŁ UCZYŁ TYCH, CO NAWRACAŁ, OBCHODZENIA BOŻYCH ŚWIĄT?

1 Kor. 5:7-8 Usuńcie stary kwas, abyście byli nowym ciastem, jako że jesteście przaśni; bo też Chrystus — nasza Pascha — został złożony w ofierze. Tak więc świętujmy nie w starym zakwasie ani w zakwasie złości i występku, lecz w przaśnikach czystości i prawdy.

CZY POWINNIŚMY POZWALAĆ INNYM OSĄDZAĆ NAS W SPRAWIE OBCHODZENIA BOŻYCH ŚWIĄT, SABATÓW I INSTRUKCJI ŻYWIENIOWYCH?

Kol. 2:16-17 Niech was zatem ktoś nie sądzi za pomocą pokarmu, czy przez napój; w dziedzinie święta, początku miesiąca, czy szabatów, gdyż to jest cień przyszłych rzeczy zaś ciało Chrystusa.

CZY PAWEŁ BYŁ TAKŻE POSŁUSZNY I CZY UCZYŁ PRAWA CHRYSTUSOWEGO?

Gal. 6:2 Jedni bierzcie brzemiona drugich, i tak wypełniajcie Prawo Chrystusa.

CZY JEZUS UCZYŁ CZEGOŚ ODMIENNEGO NIŻ PRZYKAZANIA OJCA, CZY JEZUS I OJCIEC SĄ JEDNO (CZY JEST JAKAŚ RÓŻNICA MIĘDZY BOŻYM PRAWEM A PRAWEM CHRYSTUSA)?

Jan 10:30 Ja i Ojciec jesteśmy jedno.

Jan 8:28 Więc Jezus im powiedział: Gdy wywyższycie Syna Człowieka, wtedy poznacie, że to Ja jestem i nie robię nic od samego siebie, ale tak mówię, jak mnie nauczył Ojciec.

Jan 8:19 Więc mu mówili: Gdzie jest twój ojciec? A Jezus odpowiedział: Ani nie znacie mnie, ani mojego Ojca; jeślibyście mnie znali, znalibyście także mojego Ojca.

CZY W CZASIE WIELKIEGO UCISKU SZATAN ŚCIGA TYLKO TYCH, CO MAJĄ ŚWIADECTWO JEZUSA CHRYSTUSA, CZY TYCH, CO TAKŻE PRZESTRZEGAJĄ BOŻYCH PRZYKAZAŃ?

Obj. 12:17 Rozgniewał się tedy Smok na Niewiastę i odszedł, by rozpocząć walkę z pozostałymi jej potomkami, czyli z tymi, którzy strzegą przykazań Boga i zachowują świadectwo Jezusa.

CZY JEZUS POWIEDZIAŁ, ŻE OTRZYMANIE MIECZA PRAWDY PRZYNIESIE POKÓJ, CZY TEŻ ROZDZIELENIE?

Mat. 10:34-38 Nie mniemajcie, że przyszedłem sprowadzić pokój na ziemię; nie przyszedłem sprowadzić pokoju, ale miecz. Bo przyszedłem uczynić rozdwojenie między synem a jego ojcem i między córką a jej matką, także między synową a jej teściową; więc będą nieprzyjaciółmi człowieka jego domownicy. Kto kocha ojca albo matkę ponad mnie nie jest mnie godny; i kto kocha syna albo córkę ponad mnie nie jest mnie godny; i kto nie zrozumie swojego krzyża, a idzie za mną nie jest mnie godny.

CO MIECZ I PRAWDA CZYNIĄ LUDZIOM?

Łuk. 2:35 Lecz i samą twoją duszę miecz przeniknie; by mogły zostać wyjawione opinie z wielu serc.

Heb. 4:12 Gdyż Słowo Boga jest żyjące, skuteczne i ostrzejsze od każdego obosiecznego sztyletu, a przenika aż do podziału duszy i ducha, lecz także stawów i szpików; zdolne do rozróżniania myśli oraz zamiarów serca.

CO JEZUS POWIEDZIAŁ NA TEMAT TYCH, CO BĘDĄ POSŁUSZNI JEGO PRZYKAZANIOM I PÓJDĄ JEGO DROGĄ?

Mar. 13:13 Będziecie nienawidzeni przez wszystkich z powodu mego Imienia; ale kto wytrwa do końca, ten będzie zbawiony.

CO TO ZNACZY WYTRWAĆ?

Obj. 14:12 Tu jest wytrwałość świętych; to jest tych, co strzegą przykazań Boga oraz wiary Jezusa.

JAK MOŻEMY WIEDZIEĆ, CZY GO ZNAMY?

1 Jan 2:3-6 A po tym się przekonujemy, że go poznaliśmy, jeśli strzeżemy jego przykazań. Kto mówi, że go poznał, a nie strzeże jego przykazań, jest kłamcą i nie ma w nim prawdy. Zaś kto strzeże jego słowo, w tym naprawdę wypełniła się miłość Boga. Przez to poznajemy, że w nim jesteśmy. Kto mówi, że w nim mieszka, sam winien się tak zachowywać jak on żył.

CZY WIERZĄCY MOGĄ ROBIĆ TO, CO W SWOICH OCZACH UWAŻAJĄ ZA WŁAŚCIWE I IŚĆ ZA GŁOSEM SWEGO SERCA, CZY PO PROSTU POWINNI BYĆ POSŁUSZNI JEGO PRZYKAZANIOM?

5 Mojż. 12:8 Nie będziecie też postępowali tak, jak my dziś tu postępujemy, to znaczy, że każdy czyni to, co uważa za słuszne.

Kazn. 11:9 Ciesz się młodzieńcze w twojej młodości, bądź wesołej myśli w twoich młodzieńczych latach; chodź, dokąd cię ciągnie serce i za widokiem twoich oczu; lecz pamiętaj, że za to wszystko Bóg cię przyprowadzi na sąd.

4 Mojż. 15:39 Niech to będzie dla was strzępkiem, abyście spoglądając na niego, wspominali wszystkie przykazania WIEKUISTEGO oraz je spełniali, a nie unosili się za waszym sercem oraz za waszymi oczami, za którymi się uganiacie.

CZY POWINNIŚMY UWAŻAĆ, ŻEBY NIC NIE DODAWAĆ, ANI TEŻ NIC NIE USUWAĆ Z BOŻYCH PRZYKAZAŃ?

5 Mojż. 13:1 Wszystko, co wam przykazałem, zachowujcie dokładnie i wprowadzajcie w życie, niczego nie dorzucając ani nie odejmując niczego.

5 Mojż. 4:2 Nie dodawajcie niczego do tego, com wam nakazał, ani też niczego nie odejmujcie, przestrzegając nakazów waszego Boga JAHWE, które wam zlecam.

CZY POWINNIŚMY SŁUŻYĆ BOGU, CZCIĆ GO I PAMIĘTAĆ O NIM W TAKI SAM SPOSÓB, W JAKIM CZCZENI BYLI FAŁSZYWI BOGOWIE?

5 Mojż. 12:30 Miej się na baczności i nie daj się doprowadzić do tego, żeby je naśladować, i to wtedy, kiedy zostaną wytępione, zanim tam osiadłeś. Strzeżcie się, żebyście nie zaczęli szukać ich bogów, mówiąc sobie: [Chcielibyśmy zobaczyć], jak te narody służyły swoim bogom. Spróbujmy czynić podobnie.

Jer 10:2-5 Tak mówi JAHWE: – Nie przyswajajcie sobie obrzędów pogańskich i nie lękajcie się wróżb [ze zjawisk] na niebie, bo to poganie ich się lękają. Prawa [obcych] ludów są bowiem marnością! Oto drzewo ścięte w lesie, dzieło rąk rzemieślnika [wykonane] siekierą! Upiększa się je srebrem i złotem, przytwierdza się gwoźdźmi przy pomocy młotów, aby się nie chwiało. Są jak strach [na ptaki] w ogrodzie warzywnym: nie mówią, trzeba je nosić, bo iść nie potrafią. Nie bójcie się ich, nic złego uczynić nie mogą, ale też nic dobrego zdziałać nie są w stanie.

5 Mojż. 12:4 Wy nie tak będziecie służyli swemu Bogu, JAHWE.

CZY BĘDZIEMY MIEĆ TE SAME PRZYKAZANIA, KIEDY ON PRZYJDZIE PANOWAĆ?

Iza. 2:2-4 Stanie się w czasach późniejszych, że góra Domu JAHWE stać będzie utwierdzona na szczycie najwyższym i wyniesiona nad wzgórza. Popłyną do niej wszystkie narody, wiele ludów zdążać będzie i mówić: – Pójdźmy i wstąpmy na górę JAHWE, do Domu Boga Jakuba, by On nas dróg swoich nauczył, byśmy Jego ścieżkami chodzili! Z Syjonu bowiem wyjdzie Prawo i Słowo JAHWE – z Jeruzalem. On będzie sądził narody, Prawo wielu ludom ogłosi. Przekują swe miecze na pługi, a włócznie swoje na sierpy. Nie wzniesie naród miecza przeciw narodowi, już się nie będą zbroić do wojen.

CZY BĘDZIEMY OBCHODZIĆ ŚWIĘTO NAMIOTÓW W CZASIE 1000-LETNIEGO KRÓLESTWA?

Zach. 14:16-19 Wszyscy, co pozostali przy życiu z tych wszystkich narodów, które ruszyły na Jerozolimę, będą corocznie przychodzili, by oddać hołd Królowi, JAHWE Zastępów, i obchodzić Święto Szałasów. Gdyby jednak któreś z plemion ziemi nie udało się do Jerozolimy, by oddać hołd Królowi, JAHWE Zastępów, będzie pozbawione deszczu. A jeśli naród egipski nie ruszy w drogę i nie zjawi się, spadnie nań ta sama plaga, jaką JAHWE dotknie narody, (które nie przyjdą na obchód Święta Szałasów). Taka będzie kara dla Egiptu i dla wszystkich narodów, które nie przyjdą na obchód Święta Szałasów.

GDY JEZUS WRÓCI, CZY JEDNĄ Z RZECZY, KTÓRA GO BĘDZIE GNIEWAĆ I KTÓRĄ BĘDZIE KARAŁ, JEST JEDZENIE NIECZYSTEGO MIĘSA, W TYM WIEPRZOWINY?

Iza. 66:14-18 Ujrzycie i rozraduje się wasze serce, a wasze członki zakwitną jakby zieleń; u Jego sług będzie poznaną ręka JAHWE, lecz wywrze On gniew na Swych wrogach. Bo oto JAHWE nadejdzie w ogniu, a Jego zaprzęgi jak burza, by żarem wylać Swój gniew, a Swoją grozę gorejącymi płomieniami. Tak, JAHWE rozprawi się ogniem i Swoim mieczem ze wszelką cielesną naturą, i liczni będą porażeni przez JAHWE. Ci, którzy się uświęcają i oczyszczają w ogrodach, środkiem idąc za jednym; którzy jedzą wieprzowinę, plugastwo i myszy; ci będą razem wytępieni – mówi JAHWE. Przy tych sprawach oraz ich myślach i dla Mnie nadejdzie pora, by zgromadzić wszystkie ludy oraz plemiona, by przyszły i oglądały Moją chwałę.

CZY W 1000-LETNIM KRÓLESTWIE I DALEJ, NA WIEKI, WCIĄŻ BĘDZIEMY ŚWIĘTOWAĆ POCZĄTEK NOWEGO MIESIĄCA ORAZ SABATY?

Iza. 66:22-23 Bo podobnie jak nowe niebiosa i nowa ziemia, które Ja stworzę, będą istniały przed moim obliczem – orzeka JAHWE – tak istnieć będzie wasza potomność i wasze imię. Od nowiu do nowiu, od szabatu do szabatu przybywać będzie wszelkie stworzenie, by bić pokłony przede mną – mówi JAHWE.

CZY MOŻEMY BYĆ ZWIEDZENI LUB WYPACZENI LUDZKĄ FILOZOFIĄ, TRADYCJAMI I ZASADAMI ŚWIATA?

Kol. 2:4 Uważajcie, aby ktoś z was nie został zwabiony w niewolę (błędu) przez filozofię lub chytry podstęp, wywodzące się z ludzkich podań, z żywiołów świata, a nie z Chrystusa.

CZY ABRAHAM MIAŁ JUŻ PRAWO I PRZYKAZANIA, CZY TEŻ ZOSTAŁY ONE WPROWADZONE NA GÓRZE SYNAJ?

1 Mojż. 26:5 Dlatego, że Abraham był posłuszny Mojemu głosowi, przestrzegał Mojego postanowienia, Mych przykazań, Moich ustaw i Moich praw.

CZY JESTEŚMY DZIEDZICAMI ABRAHAMOWEJ OBIETNICY, JEŚLI JESTEŚMY Z CHRYSTUSA?

Gal. 3:29 Zaś jeśli wyście Chrystusa, zatem jesteście potomstwem Abrahama, dziedzicami według obietnicy.

JEŚLI JESTEŚMY DZIEDZICAMI ABRAHAMOWEJ OBIETNICY, TO CZY MAMY POSTĘPOWAĆ WEDŁUG PRAW I PRZYKAZAŃ, PODOBNIE JAK ROBIŁ TO ABRAHAM?

Jan 8:39 Odpowiadając mu, rzekli: Naszym ojcem jest Abraham. Mówi im Jezus: Jeśli jesteście dziećmi Abrahama, czyńcie uczynki Abrahama.

A CO ROBIŁ ABRAHAM?

1 Mojż. 26:5 Abraham był posłuszny Mojemu głosowi, przestrzegał Mojego postanowienia, Mych przykazań, Moich ustaw i Moich praw.

CO TO JEST WIARA?

Heb 11:1 Zaś wiara jest bazą tego, w czym pokładamy nadzieję, dowodem rzeczy niewidzialnych.

CO TO SĄ UCZYNKI?

Mat 5:16 Tak niech przed ludźmi zaświeci wasze światło, aby mogli widzieć wasze szlachetne czyny i chwalić waszego Ojca, który jest w niebiosach.

Obj. 22:12 Oto przychodzę wkrótce, a moja zapłata ze Mną, by oddać każdemu zgodnie z jego czynem.

JEŚLI ZAŚWIECANIE NASZEGO ŚWIATŁA JEST DOBRYM CZYNEM, KTÓRE ZYSKUJE NAM WIECZNĄ NAGRODĘ/KORONĘ, TO CZYM JEST TO ŚWIATŁO, KTÓRYM MAMY ŚWIECIĆ PRZED LUDŹMI?

Przyp. 6:23 Bo przykazanie jest pochodnią, Prawo – światłem, a pouczające przestrogi drogą do życia.

KTO JEST NAJLEPSZYM PRZYKŁADEM TEGO, JAK MAMY CHODZIĆ W ŚWIATŁOŚCI, BOŻYM PRAWIE I PRZYKAZANIACH, NASZĄ DROGĄ ŻYCIA?

Jan 8:12 Nadto Jezus znowu im powiedział, mówiąc: Ja jestem światło świata; kto za mną idzie nie będzie chodził w ciemności, ale będzie miał światło życia.

DLACZEGO JESUS UWAŻAŁ SIĘ ZA ŚWIATŁO?

Jan 1:14 A Słowo pełne łaski i prawdy stało się cielesną naturą oraz rozbiło wśród nas namiot. Więc oglądaliśmy Jego chwałę, chwałę jako jedynaka u Ojca.

CZY POWINNIŚMY IŚĆ TAK, JAK CHODZIŁ JEZUS I BYĆ POSŁUSZNI SŁOWU TAK, JAK ON BYŁ POSŁUSZNY SŁOWU?

1 Jana 2:6 Kto mówi, że w nim mieszka, sam winien się tak zachowywać, jak on żył.

JAK UDOSKONALAMY SWOJĄ WIARĘ?

Jakub 2:21-23 Czyż Abraham, nasz praojciec, nie został uznany za sprawiedliwego, gdy ofiarował na ołtarzu swego syna Izaaka? Widzisz, że wiara współpracowała z jego czynami i z powodu uczynków, wiara została urzeczywistniona. Zostało też wypełnione Pismo, które mówi: A Abraham uwierzył Bogu i zostało mu to policzone ku sprawiedliwości oraz został nazwany przyjacielem Boga.

JAKA JEST ZALEŻNOŚĆ MIĘDZY WIARĄ A UCZYNKAMI?

Jakub 2:17 Tak więc wiara jest martwa w sobie, jeżeli nie ma uczynków.

Jakub 2:26 Bo jak ciało bez ducha jest martwe, tak też wiara bez uczynków jest martwa.

JAK POKAZUJEMY (DOWÓD) SWOJĄ WIARĘ (RZECZY NIEWIDZIALNE)?

Jakub 2:18 Ale powie ktoś: Ty masz wiarę – a ja mam uczynki; wytłumacz mi twoją wiarę bez twych uczynków, a ja ci wytłumaczę moją wiarę z moich uczynków.

CZY JEST MOŻLIWE, ABY BEZ WIARY ZADOWOLIĆ BOGA UCZYNKAMI?

Heb. 11:6 A bez wiary nie można się podobać; gdyż kto się zwraca do Boga, musi uwierzyć, że On istnieje oraz że wynagradza tych, którzy Go szukają.

(Zatem niemożliwe jest mieć wiarę bez uczynków; niemożliwe jest, aby mieć wiarę i nie chcieć być posłusznym. Jednakże jest możliwe, by mieć uczynki bez wiary, ale Bóg nie przyjmie tych uczynków dla Siebie, lecz potraktuje je, jak uczynki dla świata. Czyjaś wiara jest widoczna w jego/jej uczynkach i jest to bezpośrednia relacja. Im większa czyjaś wiara, tym większe jego uczynki i posłuszeństwo. Zbawienie jest przydzielane dzięki wierze, z łaski – co jest dowodem Bożej miłości ku nam. Posłuszeństwo jest wynikiem naszej wiary i udowadniane naszą wiarą – co jest dowodem naszej miłości ku Bogu. Posłuszeństwo jest wynikiem naszego zbawienia dzięki wierze.)

GDY JUŻ ZDAMY SOBIE SPRAWĘ, IŻ JEZUS JEST ZBAWICIELEM, TO CO POWIEDZIAŁ ON, ŻEBYŚMY CZYNILI DALEJ, ABY OSIĄGNĄĆ ŻYCIE WIECZNE?

Mat. 19:16-17 A oto podszedł jeden człowiek i mu powiedział: Nauczycielu dobry, co dobrego mam uczynić, abym mógł mieć życie wieczne? Ale on mu rzekł: Dlaczego nazywasz mnie dobrym ? Nikt nie jest dobry, tylko Jeden, Bóg. A jeśli chcesz objąć władzę co do życia, to strzeż przykazań.

CO POWIEDZIAŁ JEZUS, BYŚMY CZYNILI, ABY MIEĆ DOSTĘP DO DRZEWA ŻYCIA?

Obj. 22:14 Błogosławieni, którzy wypełniają Jego przykazania (Jezus odnosi się do przykazań YAHWE), aby mieli prawo do drzewa życia i aby weszli przez bramy do miasta.

JAKIE SĄ BOŻE PRZYKAZANIA DLA JEGO LUDU?

Przeczytaj z Duchem Świętym od 1 Mojżeszowej do Objawienia i w modlitwie proś o zrozumienie.

CZY JAKIEŚ FRAGMENTY PRAWA LUB JAKIEŚ PRZYKAZANIA W PIŚMIE NIE SĄ ŚWIĘTE, DOBRE LUB SPRAWIEDLIWE I DLATEGO MOŻNA JE USUNĄĆ?

Rzym. 7:12 Tak, że Prawo jest święte, i przykazanie jest święte oraz sprawiedliwe i dobre.

CZY ŚCIEŻKA, ALBO „DROGA” ŻYCIA (ŚWIATŁOŚĆ/SŁOWO) JEST SZEROKA CZY WĄSKA I CZY WIĘKSZOŚĆ JĄ ZNAJDUJE, CZY TYLKO PARU?

Mat. 7:13-14 Wejdźcie przez ciasną bramę; bowiem przestronna jest brama i szeroka droga, która prowadzi na zatracenie, i wielu jest tych, którzy przez nią wchodzą; a ciasna jest brama i wąska droga, która prowadzi do życia, i niewielu jest takich, którzy ją znajdują.

CZY MAMY UWAŻAĆ NA FAŁSZYWYCH PROROKÓW I CZY CI FAŁSZYWI PROROCY MOGĄ NA ZEWNĄTRZ WYGLĄDAĆ JAK WIERZĄCY?

Mat. 7:15 Strzeżcie się fałszywych proroków, którzy przychodzą do was w odzieniu owiec, ale wewnątrz są drapieżnymi wilkami.

JAK ROZPOZNAMY FAŁSZYWYCH PROROKÓW (NAUCZYCIELI)?

Mat. 7:16-20 Z ich owoców poznacie ich. Czy zbierają winne grona z cierni albo figi z ostu? Tak też każde dobre drzewo wydaje szlachetne owoce; a skażone drzewo wydaje zepsute owoce. Nie może dobre drzewo wydawać zepsutych owoców ani skażone drzewo wydawać szlachetnych owoców. Każde drzewo, które nie wydaje szlachetnego owocu, zostaje wycinane i w ogień rzucane. Zatem z ich owoców poznacie ich.

JAKA JEST ZALEŻNOŚĆ POMIĘDZY PRAWEM A WYDAWANIEM OWOCÓW I CO SIĘ STANIE Z GRZESZNIKAMI NA SĄDZIE, NAWET JEŚLI BĘDĄ W GRONIE SPRAWIEDLIWYCH?

Psa 1:1-6 Szczęśliwy mąż, który nie szedł za radą niegodziwych, na drodze grzeszników nie postał, a w kole szyderców nie zasiadł, ale ma upodobanie w Prawie JAHWE oraz o Jego nauce rozmyśla dniem i nocą. Więc będzie jak drzewo zasadzone nad strumieniami wód, które wydaje owoc w swoim czasie, którego liść nie więdnie, i powiedzie mu się wszystko, co czyni. Lecz nie tak niegodziwi; gdyż są jak plewy, które rozwieje wiatr. Dlatego niegodziwi się nie ostoją na sądzie ANI grzesznicy W gronie SPRAWIEDLIWYCH. Bowiem JAHWE uznaje drogi sprawiedliwych, zaś ślad po niegodziwych zaginie.

CZYM SĄ DOBRE OWOCE, KTÓRE MAJĄ WYDAWAĆ WIERZĄCY?

Jan 15:8-10 Mój Ojciec zostanie uwielbiony w tym, że przyniesiecie obfity owoc i okażecie się moimi uczniami. Jak Mnie umiłował Ojciec, tak i Ja was umiłowałem; pozostańcie w mojej miłości. Jeśli zachowacie moje przykazania, będziecie trwali w mojej miłości, jak i Ja zachowałem przykazania mego Ojca i trwam w Jego miłości.

CZY ZNAJDĄ SIĘ LUDZIE, KTÓRZY BĘDĄ SĄDZIĆ, ŻE PRZYNOSILI DOBRE OWOCE, A W RZECZYWISTOŚCI PRZYNOSILI ZŁE OWOCE? JEŚLI TAK, TO CO SIĘ Z NIMI STANIE?

Mat. 7:21-23 Nie każdy, kto mi mówi: Panie, Panie, wejdzie do Królestwa Niebios; ale ten, kto czyni wolę mojego Ojca, który jest w niebiosach. Wielu mi powie w owym dniu: Panie, Panie, czy nie w Twoim Imieniu prorokowaliśmy, nie w Twoim Imieniu wyrzuciliśmy demony i nie czyniliśmy wielu cudów w Twym Imieniu? A wtedy im wyznam: Nigdy was nie poznałem; odstąpcie ode mnie wy, którzy czynicie niesprawiedliwość.

CO JEST WOLĄ OJCA, CO TO JEST NIEPRAWOŚĆ I CZY NAPRAWDĘ JEST TO GRZECHEM, JEŚLI NIE WIEMY, ŻE GRZESZYMY?

4 Mojż. 5:17 A jeśli ktoś zgrzeszył, bo wykroczył przeciw jakiemuś ze wszystkich przykazań JAHWE, zabraniających tak czynić, a nie wiedział i stał się winnym, i tak poniesie na sobie swoją winę.

SKĄD WIEMY, ŻE GO ZNAMY I SKĄD WIEMY, ŻE W NIM JESTEŚMY?

1 Jana 2:3-5 A po tym się przekonujemy, że Go poznaliśmy, jeśli strzeżemy Jego przykazań. Kto mówi, że Go poznał, a nie strzeże Jego przykazań, jest kłamcą i nie ma w nim prawdy. Zaś kto strzeże Jego słowo, w tym naprawdę wypełniła się miłość Boga. Przez to poznajemy, że w Nim jesteśmy.

KTO WYZWOLIŁ NAS Z NIEPRAWOŚCI, POWINNIŚMY MIEĆ WIARĘ, BYĆ POSŁUSZNI, UFAĆ I WIERZYĆ, ORAZ JAK SIĘ BĘDZIEMY ZACHOWYWAĆ I JACY BĘDZIEMY, JEŚLI NAPRAWDĘ JESTEŚMY JEGO LUDEM?

Tyt. 2:13-14 W oczekiwaniu cudownej nadziei i pojawienia się chwały wielkiego Boga i Zbawiciela naszego, Jezusa Chrystusa, który dał za nas samego siebie, aby nas (sobie) wykupić od wszelkiej nieprawości i oczyścić sobie lud na szczególną własność, gorliwy w szlachetnych czynach.

GDY ZJAWI SIĘ WIELU FAŁSZYWYCH PROROKÓW, TO CZY SWOIMI NAUKAMI ZWIODĄ WIELU LUDZI KU GRZECHOWI I BĘDĄ ONI NIEPOSŁUSZNI PRZYKAZANIOM, O KTÓRYCH BIBLIA MÓWI, ŻE SĄ ŚRODKIEM DO OKAZYWANIA NASZEJ MIŁOŚCI?

Mat. 24:11-12 Powstanie też wielu fałszywych proroków i wielu zwiodą. A że bezprawie się rozmnoży, miłość wielu zostanie oziębiona.

CZY CI FAŁSZYWI PROROCY W ZGUBNY DLA SIEBIE SPOSÓB, KTÓRY WYMYŚLILI, BĘDĄ MÓWIĆ NA TEMAT BOŻEJ DROGI, DROGI PRAWDY, ŻE JEST ZŁA?

2 Piotr 2:1-2 Pojawili się jednak w ludzie również fałszywi prorocy, jak i między wami będą fałszywi nauczyciele, którzy wprowadzać będą po kryjomu zgubne herezje i zapierać się Władcy, który ich wykupił. Sprowadzają oni na samych siebie rychłą zgubę – a wielu pójdzie za ich rozwiązłością – i przez nich droga prawdy będzie obrzucana bluźnierstwami.

JAKA JEST TA DROGA PRAWDY, O KTÓREJ FAŁSZYWI PROROCY BĘDĄ MÓWIĆ, ŻE JEST ZŁA?

Psa 119:142 Twoja sprawiedliwość jest sprawiedliwością na wieki, a Twoje Prawo jest prawdą.

Dan. 9:13 Tak, jak napisano w Prawie Mojżesza, przyszło na nas wszystko złe, a jednak nie prosiliśmy oblicza JAHWE, naszego Boga, byśmy się odwrócili od nieprawości i mądrze rozumieli Jego prawdę.

Mal. 2:6 W jego ustach była nauka prawdy; i nie znaleziono niesprawiedliwości na jego wargach. Chodził ze Mną w prawości i pokoju oraz wielu odwrócił od winy.

JEŚLI JESUS BYŁ SŁOWEM UBRANYM W CIAŁO, A PRAWO JEST PRAWDĄ, CZY OZNACZA TO, ŻE JEZUS JEST PRAWDĄ I CZY RÓŻNI SIĘ ONA OD PRAWDY OJCA?

Jan 14:5-7 Mówi mu Tomasz: Panie, nie wiemy gdzie odchodzisz; jak możemy znać drogę? Mówi mu Jezus: Ja jestem drogą, prawdą i życiem; nikt nie przychodzi do Ojca, chyba że przeze mnie. Skoro mnie poznaliście, poznaliście też mego Ojca; więc od teraz Go rozumiecie i Go widzicie.

JEŚLI JEZUS JEST PRAWDĄ, CZYM TAKŻE JEST SŁOWO I PRAWO, TO CZYM JEST ŻYCIE I DROGA? CO JEST ŚWIATŁEM?

Przyp. 6:23 Bo przykazanie jest pochodnią, Prawo – światłem, a pouczające przestrogi drogą do życia.

Przyp. 13:13-15 Kto lekceważy Słowo, temu się to policzy za winę; lecz będzie wynagrodzony ten, który szanuje przykazania. Źródłem życia jest nauka mędrca, ona pozwala unikać sideł śmierci. Zdrowy rozsądek zapewnia życzliwość, lecz droga zdrajców jest silna.

JEŚLI TO JEZUS JEST ŚWIATŁEM, PRAWDĄ, ŻYCIEM, DROGĄ, KTÓRĄ MAMY IŚĆ, TO CZY PAWEŁ TAKŻE WIERZYŁ, ŻE PRAWO I PROROCY BYŁO „DROGĄ” I CZY PAWEŁ UWAŻAŁ ZA „DROGĘ” PRAWO I PROROKÓW?

Dz. Ap. 9:2 I wyprosił sobie od niego listy do Damaszku — do synagog — aby, jeśliby znalazł jakichś zwolenników Drogi, zarówno mężczyzn, jak i kobiety, mógł ich związanych przyprowadzić do Jerozolimy.

Dz. Ap. 19:9 Gdy jednak niektórzy upierali się (przy swoim), odmawiali wiary i wobec tłumów znieważali drogę Pana, odłączył się od nich, oddzielił uczniów i codziennie rozprawiał w szkole Tyrannosa.

Dz. Ap. 19:23 W tym to właśnie czasie z powodu drogi Pańskiej powstało poważne zamieszanie.

Dz. Ap. 24:13-14 Ani też nie mogą dowieść przed tobą tego, o co mnie teraz oskarżają. To natomiast wyznaję przed tobą, że zgodnie z drogą, którą nazywają herezją, w ten sposób służę ojczystemu Bogu, wierząc wszystkiemu temu, co zgodne z Prawem, oraz temu, co napisano u proroków.

CZY ZOSTALIŚMY WSZCZEPIENI W IZRAEL, KTÓRY JUŻ ISTNIAŁ, CZY TEŻ BÓG STWORZYŁ ZUPEŁNIE NOWE CIAŁO, POZA IZRAELEM, KTÓRE JEST WSPIERANE PRZEZ ZUPEŁNIE INNE SŁOWO?

Rzym. 11:16-24 Zaś jeśli pierwocina jest święta także ciasto; a jeśli korzeń jest święty także gałęzie. Ale jeśli niektóre z gałęzi zostały odłamane, zaś ty, będąc z dzikiego drzewa oliwnego, zostałeś w nie wszczepiony oraz stałeś się współuczestnikiem korzenia i tłustości drzewa oliwnego nie wynoś się nad gałęzie. Zaś jeśli się wynosisz, wiedz, że nie ty niesiesz korzeń, lecz korzeń ciebie. Zatem powiesz: Odłamano gałęzie, abym ja mógł zostać wszczepiony. Słusznie; zostały odłamane niewiarą, a ty jesteś postawiony wiarą. Nie myśl wyniośle, ale bądź zdjęty strachem; bo jeśli Bóg nie oszczędził gałęzi według natury, żeby przypadkiem z twojego nie wstrzymał. Znaj więc dobrotliwość i srogość Boga; dla ginących srogość, a dla ciebie dobrotliwość, jeśli pozostajesz w dobrotliwości; gdyż i ty byś został odcięty. Ale i oni zostaną wszczepieni, jeśli nie pozostają w niewierze; gdyż Bóg jest władny znowu ich wszczepić. Jeśli ty zostałeś wycięty z dzikiego według natury drzewa oliwnego i na równi z naturą zostałeś wszczepiony do szlachetnej oliwki, o ileż bardziej ci, którzy są według natury, zostaną wszczepieni we własne drzewo oliwne.

SKORO JESTEŚMY WSZCZEPIENI W IZRAEL, KTÓRY CAŁY WSPIERANY JEST TYM SAMYM SŁOWEM, TO NIE JESTEŚMY JUŻ POGANAMI (OBCYM LUDEM) I JESTEŚMY TERAZ TRAKTOWANI JAK OBYWATELE IZRAELA, A TAKŻE CZĘŚCIĄ PRZYMIERZY Z IZRAELEM, NIEPRAWDAŻ?

Efez. 2:11-13 Dlatego wspominajcie sobie, wy, niegdyś poganie w cielesnej naturze, nazywani nieobrzezaniem, z powodu nazywania obrzezką tego, co jest uczynione ręką na cielesnej naturze; że byliście tamtego czasu bez Chrystusa, oddzieleni od obywatelstwa Israela, obcymi dla przymierzy obietnicy, nie mający nadziei oraz bezbożni na świecie. Ale teraz, w Chrystusie Jezusie, wy, niegdyś będący daleko, pozostajecie blisko przez krew Chrystusa.

CZY NOWE PRZYMIERZE ZOSTAŁO ZAWARTE TYLKO Z IZRAELEM I CZY DLATEGO JESTEM CZĘŚCIĄ IZRAELA, BO MAM UDZIAŁ W NOWYM PRZYMIERZU?

Jer. 31:31-33 Oto nadejdą dni, mówi JAHWE, że zawrę z domem Israela i domem Judy Nowe Przymierze. Nie takie, jak to Przymierze, które zawarłem z ich ojcami, kiedy ich wziąłem za rękę, aby ich wyprowadzić z ziemi Micraim. To Moje Przymierze zerwali, chociaż nie przestałem być ich panem, mówi JAHWE. Lecz oto Przymierze, które po owych dniach zawrę z domem Israela, mówi JAHWE: Złożę Moje Prawo w ich wnętrzu oraz wypiszę je w ich sercu, abym był ich Bogiem, a oni byli Mi ludem.

ZATEM WSZYSCY JESTEŚMY JEDNYM CIAŁEM, OCHRZCZENI W JEDNO CIAŁO, CZERPIEMY SOKI Z JEDNEGO CIAŁA, MAMY JEDNEGO PASTERZA, KTÓRY NAM WSZYSTKIM WYZNACZA JEDEN KIERUNEK, BEZ WZGLĘDU NA TO, CZY KTOŚ JEST ŻYDEM, CZY GREKIEM?

1 Kor. 12:12-13 Gdyż tak jak ciało jest jedno, a ma wiele członków, zaś wszystkie członki jednego ciała, będąc licznymi, są jednym ciałem, tak i Chrystus. Bo i my wszyscy w jednym Duchu zostaliśmy zanurzeni w jedno Ciało, czy to Żydzi, czy Grecy; czy to niewolnicy, czy wolni; oraz wszyscy zostaliśmy napojeni względem jednego Ducha.

Efez. 3:6 Poganie (ludy), przez Ewangelię, są współdziedzicami stanowiącymi jedno ciało oraz współuczestnikami Jego obietnicy w Chrystusie.

Jan 10:16 Mam także inną trzodę, która nie jest z tej owczarni i tamte trzeba mi przyprowadzić; a będą słuchać mojego głosu i będzie jedno stado oraz jeden pasterz.

CZY TO JEDNO CIAŁO ZWIE SIĘ „KOŚCIÓŁ” (EKKLESIA)?

Kol. 1:24 Teraz raduję się w cierpieniach za was i ze swojej strony dopełniam w moim ciele niedostatku udręk Chrystusa – za Jego Ciało, którym jest Kościół (zgromadzenie wybranych, ekklesia).

Efez. 5:23 Bo mąż jest głową żony, jak i Chrystus głową Zgromadzenia Wybranych. On też jest zbawicielem ciała.

CZY KAŻDY, KTO JEST ZBAWIONY PRZEZ CHRYSTUSA, JEST CZĘŚCIĄ TEGO CIAŁA I CZY TO CIAŁO MA TYLKO JEDNĄ GŁOWĘ, WYDAJĄCĄ JEDEN ZESTAW ROZKAZÓW, CZY TEŻ DWIE GŁOWY, WYDAJĄCE DWA RÓŻNE ZESTAWY ROZKAZÓW?

Kol. 1:18 On też jest Głową Ciała, Kościoła; On jest początkiem, pierworodnym z umarłych, aby we wszystkim dostąpić pierwszeństwa.

Efez. 3:6 (Mianowicie), że poganie są współdziedzicami i współczłonkami i współuczestnikami obietnicy w Chrystusie Jezusie przez ewangelię.

CZY KOŚCIÓŁ TO NOWY POMYSŁ BOGA WYMYŚLONY PRZY KRZYŻU, CZY TEŻ ISTNIAŁ ON OD SAMEGO POCZĄTKU, I BYLI W NIM WSZYSCY?

Efez. 3:21 chwała w Chrystusie Jezusie wśród zgromadzenia wybranych po wszystkie pokolenia porządku wieków.

Efez. 1:23 Które jest jego ciałem; pełnią Tego, co wypełnia Sobą wszystko we wszystkich.

CZY IZRAEL PODCZAS WĘDRÓWKI PO PUSTYNI BYŁ KIEDYKOLWIEK NAZWANY KOŚCIOŁEM?

Dz. Ap. 7:38 On jest tym, który był w kościele (zgromadzeniu wybranych, ekkesia) na pustyni z aniołem, który mówił do niego na górze Synaj, i z naszymi ojcami, tym, który otrzymał słowa żywe, aby nam je dać.

(DYGRESJA: W greckiej Septuagincie LXX, która została przetłumaczona kilka wieków przed Chrystusem, za każdym razem, gdy w Starym Testamencie pojawia się słowo zgromadzenie, żydowscy pisarze nazwali to kościołem. Dlatego, nawet gdybyśmy nie mieli takich fragmentów, jak Rzym. 2:28-29, Rzym. 9:8, Gal 3:29, to dyspensjonalizm, czyli wyraźny podział na „Izraela” i „kościół” wydaje się zarówno nieuzasadniony, jak i niebiblijny, i dlatego niesie za sobą niebezpieczeństwo budowania jakieś struktury teologicznej opartej na tej wymyślonej koncepcji.)

ILE BRAM PROWADZI DO NOWEGO JERUZALEM I CZY SĄ ONE OPISANE IZRAELEM?

Obj. 21:10-13 I zaniósł mnie w Duchu na wielką, wysoką górę oraz pokazał mi wielkie, święte miasto Jerozolimę, schodzącą z Nieba, od Boga, oraz mającą chwałę Boga. Jej blask podobny jest do blasku najdroższego kamienia jakby kamienia jaspisu, jasnego jak kryształ. Lecz miała też wielki, wysoki mur oraz miała dwanaście bram, a na bramach dwunastu aniołów i napisane imiona, które są imionami dwunastu plemion synów Israela. Od wschodu trzy bramy, od północy trzy bramy, od południa trzy bramy i od zachodu trzy bramy.

JEŚLI ZATEM TO WSZYSTKO JEST PRAWDĄ, TO DLACZEGO TAK WIELU PASTORÓW I NAUCZYCIELI UCZY (PODPIERAJĄC SIĘ LISTAMI PAWŁA), ŻE BÓG UNIEWAŻNIŁ PRAWO?

2 Piotra 3:14-17 Dlatego, ukochani, oczekując tego, postarajcie się, abyście byli znalezieni przez Niego w pokoju, niesplamieni i nienaganni. A cierpliwość naszego Pana uważajcie za zbawienie, jak też ukochany nasz brat Paweł w danej mu mądrości do was napisał, jak i we wszystkich listach, gdzie się o tym wypowiada – są w nich pewne rzeczy trudne do zrozumienia, które – podobnie jak i inne pisma – ludzie niewykształceni i chwiejniprzekręcają na swoją własną zgubę. Wy zatem, ukochani, wiedząc o tym wcześniej, strzeżcie się, abyście błędem nieprawości nie zostali zwiedzeni i nie wypadli z własnej stałości.

CZY PAWEŁ OSTRZEGAŁ PRZED TYM TAKŻE GREKÓW?

Dz. Ap. 20:29-30 Bo ja to wiem, że po moim odejściu wejdą do was gwałtowne wilki, nie oszczędzając trzody. Także z posród was samych powstaną mężowie, którzy będą mówili wykrzywione nauki, by pociągnąć za sobą uczniów.

(Więcej na ten temat znajdziesz w ‘Owoce wilków’ –

 

DLACZEGO TYM NAUCZYCIELOM WOLNO GŁOSIĆ TAKIE RZECZY?

2 Tym. 4:2-4 Głoś naukę, upominaj, czy będzie ku temu stosowna okazja, czy nie; jeśli zajdzie potrzeba, pokazuj błądzącym, że są w błędzie, udzielaj pouczeń, podnoś na duchu. Nauczając, staraj się być zawsze cierpliwym. Przyjdzie bowiem czas, kiedy to wielu nie zechce już słuchać zdrowej nauki; pójdą za własnymi pożądaniami, gromadząc zresztą wokół siebie nauczycieli, którzy będą im mówić tylko to, czego sami zechcą słuchać. Przestaną liczyć się z prawdą, odwrócą się od niej i pójdą za nieprawdopodobnymi baśniami.

SKORO JESTEŚMY IZRAELEM, CZY MAMY WIERZYĆ I PRZESTRZEGAĆ WSZYSTKICH BOŻYCH PRZYKAZAŃ Z BIBLII, ZDEFINIOWANYCH JAKO PRAWO? I CZY MAMY BYĆ POSŁUSZNI Z OBOWIĄZKU, CZY TEŻ Z MIŁOŚCI (BO SĄ ZAPISANE W NASZYCH SERCACH)?

Jer. 31:31-34 Oto nadejdą dni, mówi JAHWE, że zawrę z domem Israela i domem Judy Nowe Przymierze. Nie takie, jak to Przymierze, które zawarłem z ich ojcami, kiedy ich wziąłem za rękę, aby ich wyprowadzić z ziemi Micraim. To Moje Przymierze zerwali, chociaż nie przestałem być ich panem, mówi JAHWE. Lecz oto Przymierze, które po owych dniach zawrę z domem Israela, mówi JAHWE: Złożę Moje Prawo w ich wnętrzu oraz wypiszę je w ich sercu, abym był ich Bogiem, a oni byli Mi ludem. I nie będą nadal nauczali każdy bliźniego i każdy swojego brata w słowach: „Poznajcie JAHWE!”, gdyż wszyscy będą Mnie znali, od najmniejszego, do największego mówi JAHWE. Ponieważ wybaczę ich winę, a ich grzechów więcej nie wspomnę.

CZY BOŻE ŚWIĘTA SĄ JEGO ŚWIĘTAMI, CZY TEŻ ŻYDOWSKIM WYMYSŁEM?

3 Mojż. 23:1-2 Nadto JAHWE powiedział tak do Mojżesza: Oświadcz synom Israela, mówiąc im: To są uroczystości JAHWE, w których będziecie obwieszczać świąteczne zgromadzenia. Oto Moje uroczystości.

CO BÓG POWIEDZIAŁ W BIBLII, ŻE JAK DŁUGO JEGO LUD MA PRZESTRZEGAĆ PRZYKAZAŃ, OBCHODZIĆ SABAT I KIEDY BÓG DAŁ NAM TEN NAKAZ?

2 Mojż. 31:16-18 Niech więc synowie Izraela zachowują szabat, przestrzegając go z pokolenia w pokolenie, aby ten szabat uczynić wiecznym przymierzem. Ma on być zawsze znakiem między mną i synami Izraela. W sześciu dniach uczynił bowiem JAHWE niebo i ziemię, a w dniu siódmym wypoczął i odetchnął. Kiedy skończył [JAHWE] rozmowę z Mojżeszem na górze Synaj, dał mu dwie tablice Świadectwa, tablice kamienne, zapisane palcem Boga.

3 Mojż. 16:31 Będzie to dla was szabat, dzień odpoczynku, i w dniu tym zadacie sobie umartwienie. Jest to postanowienie na wieki.

CO POWIEDZIAŁ BÓG W BIBLII, JAK DŁUGO MAMY OBCHODZIĆ DZIEŃ POJEDNANIA/JOM KIPPUR?

3 Mojż. 16:29-31 Niech to będzie dla was ustawą wieczną: Siódmego miesiąca, dziesiątego dnia tego miesiąca będziecie dręczyć wasze dusze i nie będziecie wykonywali żadnej pracy; tak krajowiec, jak i cudzoziemiec, który pośród was osiadł. Bowiem w ten dzień was rozgrzeszy, by was uczynić czystymi; macie być czystymi przed obliczem WIEKUISTEGO od wszystkich waszych grzechów. To jest dla was szabat szabatu, więc będziecie dręczyć wasze dusze; to jest ustawa wieczna.

CO POWIEDZIAŁ BÓG, JAK DŁUGO MAMY OBCHODZIĆ ŚWIĘTO PIĘĆDZIESIĄTNICY/ŚWIĘTO TYGODNI/SZAWUOT?

3 Mojż. 23:14 To jest wieczna ustawa w waszych pokoleniach, we wszystkich waszych siedzibach.

CO POWIEDZIAŁ BÓG, JAK DŁUGO MAMY OBCHODZIĆ ŚWIĘTO NAMIOTÓW?

3 Mojż. 23:41 Przez siedem dni w roku tak będziecie obchodzić to święto JAHWE; to jest wieczna ustawa w waszych pokoleniach. Będziecie je obchodzić siódmego miesiąca.

CZY NA WIEKI MAMY PRZESTRZEGAĆ BOŻEGO PRAWA?

Psa 119:44 Abym zawsze, na wieki wieków strzegł Twego Prawa.

JAK POWINNIŚMY POSTĘPOWAĆ WOBEC INNYCH Z TĄ PRAWDĄ?

Efez. 5:11 Nie współuczestniczcie w bezowocnych czynach ciemności, ale raczej je poprawiajcie.

Tyt. 2:15 Te rzeczy mów oraz zachęcaj i zawstydzaj z całym autorytetem; niech nikt tobą nie gardzi.

1 Tym. 5:20 Tych, którzy grzeszą, napominaj wobec wszystkich, aby i pozostali byli w lęku.

Przyp. 9:8 Nie strofuj naśmiewcy, aby cię nie miał w nienawiści; strofuj mądrego, a będzie cię miłował.

Judy 1:3 Umiłowani, czyniąc wszelką gorliwość, by wam pisać o wspólnym zbawieniu, miałem przymus, aby wam napisać list oraz zachęcić, by walczyć raz przekazaną świętym wiarą.

CZY POTRZEBA NAM CZŁOWIEKA, CO BY NAS UCZYŁ, JAK ROZUMIEĆ BIBLIĘ?

1Jana 2:27 Lecz wy macie namaszczenie, które otrzymaliście od niego; ono w was pozostaje, więc nie macie potrzeby, aby was ktoś nauczał. Ale jakby to jego namaszczenie naucza was względem wszystkich spraw, jest prawdziwe i nie jest kłamstwem; a jak was nauczyło, tak w nim trwajcie.

CZY JEZUS PRZEKAZAŁ SWOIM UCZNIOM, ABY PRZESTRZEGALI I CZYNILI WSZYSTKO, CO JEST W PRAWIE MOJŻESZA?

Mat. 23:2-3 Na katedrze Mojżesza zasiedli znawcy Prawa i faryzeusze. Czyńcie zatem i zachowujcie wszystko, cokolwiek by wam powiedzieli, nie postępujcie jednak według ich czynów; mówią bowiem – i nie czynią.

CZY JEZUS PRZEKAZAŁ NAM UCZYĆ WSZYSTKIE NARODY PRZESTRZEGANIA WSZYSTKIEGO, CO NAKAZAŁ, CZYLI TAKŻE PRAWA MOJŻESZOWEGO?

Mat. 28:19-20 Wyruszcie więc i czyńcie uczniami wszystkie narody, zanurzając ich w Imię Ojca i Syna i Ducha Świętego; ucząc ich zachowywać wszystko, tyle właśnie, ile wam poleciłem; a oto ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do końca epoki. Amen.

Sobór Jerozolimski

Czy decyzja pierwszego soboru jerozolimskiego niweczy przestrzeganie prawa?

Rozdział 15 Dziejów Apostolskich stanowi główny filar podtrzymujący główny nurt doktryny twierdzącej, że Boże prawo przestało obowiązywać. Wmawia się nam, że Sobór w Jerozolimie zakończył się przełomową decyzją, iż nawracający się poganie (ludy) nie muszą być uczeni posłuszeństwa Bożemu prawu, spisanemu przez Mojżesza. Czy jednak rzeczywiście jest to, czego uczy nas 15 rozdział Dziejów Apostolskich? Czytając już tylko sam pierwszy werset dowiadujemy się, że cała debata skupia się wokół fałszywego modelu zbawienia — opartego “na uczynkach”. Czy to znaczy, że powinniśmy zatem być posłuszni Bożemu prawu, jak to sugeruje ktoś z wersetu 5? Większość z nas nie zadaje sobie trudu zbadania kontekstu tych wersetów w relacji do podjętej przez sobór decyzji. Jakie jest znaczenie i cel tych czterech przykazań z wersetu 20? Również, jak to się dzieje, że werset 21, który jest częścią postanowienia, jest ignorowany? Jaki jest cel 21 wersetu w decyzji podjętej przez Jakuba? Musimy studiować Pismo, by okazać się wypróbowani i wszystko sprawdzać z Pismem, trzymając się tylko tego, co dobre.

1 A jacyś zeszli z Judei oraz nauczali braci, że jeśli nie dacie się obrzezać według zwyczaju Mojżesza, nie możecie zostać zbawieni. 2 Ale gdy z nimi pojawiła się kłótnia oraz niemała dyskusja Pawła i Barnabasza, postanowili, aby Paweł, Barnabasz i niektórzy inni z nich weszli odnośnie tej kwestii spornej do Jerozolimy, do apostołów i starszych. 3 I rzeczywiście, wyprawieni przez zbór, poszli przez Fenicję oraz Samarię, opowiadając o nawróceniu pogan; zatem sprawiali wielką radość wszystkim braciom. 4 Zaś gdy przybyli do Jerozolimy, zostali przyjęci przez zbór, apostołów i starszych oraz opowiedzieli, co Bóg wśród nich uczynił. 5 Ale powstali niektórzy wierzący ze stronnictwa faryzeuszów, mówiąc, że trzeba ich obrzezywać, a także nakazywać przestrzeganie Prawa Mojżesza. 6 Więc odnośnie tej sprawy zostali zebrani apostołowie i starsi, by to poznać. 7 A gdy powstała wielka dysputa, Piotr wstał i do nich powiedział: Mężowie bracia, wy wiecie, że za dawnych dni Bóg wybrał sobie mnie spośród was, aby z moich ust poganie usłyszeli słowo Dobrej Nowiny i uwierzyli. 8 Także Bóg znawca serc im zaświadczył i dał im Ducha Świętego jak i nam. 9 Zatem nic nie rozdzielił między nami a nimi, kiedy wiarą oczyścił ich serca. 10 Zatem czemu teraz doświadczacie Boga, kładąc na szyję uczniów jarzmo, którego ani nasi przodkowie, ani my nie mieliśmy siły nosić? 11 Przecież z powodu łaski Pana Jezusa Chrystusa jesteśmy przekonani, że zostaliśmy zbawieni jak i tamci z powodu sposobu życia. 12 Więc zamilkło całe ich mnóstwo oraz słuchali Barnabasza i Pawła, którzy opowiadali, jak Bóg uczynił przez nich wielkie znaki i cuda pośród pogan. 13 A zaraz po zakończeniu ich mowy, odpowiedział Jakób, mówiąc: Mężowie bracia, mnie posłuchajcie. 14 Szymon wytłumaczył, jak najpierw Bóg się zatroszczył, aby wziąć sobie spośród pogan lud dla Jego Imienia. 15 Z tym też współbrzmią słowa proroków, jak jest napisane: 16 Po tych, przyprowadzę was z powrotem i odbuduję upadły przybytek Dawida, odbuduję jego do szczętu zburzone oraz znowu go odnowię, 17 aby ci, co pozostali z ludzi odszukali Pana, a także wszystkie narody wobec których przyzywane jest dla nich Moje Imię, mówi Pan, który te wszystkie rzeczy czyni. 18 Znane są Bogu wszystkie Jego dzieła od wieczności. 19 Dlatego ja uważam, aby nie niepokoić tych z pogan, którzy się nawracają do Boga, 20 ale napisać im, by się trzymali z dala od zmaz wizerunków, prostytucji, uduszonego i krwi. 21 Bowiem Mojżesz ma od dawnych pokoleń takich, co go głoszą po kraju, gdyż jest czytany w bóżnicach na każdy szabat.

Oto kilka na pytań, na które musimy sobie odpowiedzieć.

1. Jakie grupy ludzi są zaangażowane (określenie grup A, B, C i D)

Grupa A — Sobór w Jerozolimie (15:4)

Jest to przywództwo kościoła w pierwszym wieku — od ręki organizują debatę, by dać odpowiedź zwrotną poganom (ludom).

Grupa B — Partia Obrzezania (15:1)

Wierzą oni, że obrzezanie jest konieczne (legalistyczne) ku zbawieniu i uczą pogan (ludy) tej doktryny. (Tę samą grupę znajdujemy również w Gal. 2:2, Dz. Ap. 10:42 i innych)

Grupa C — Wierząca grupa Faryzeuszów (15:5)

Jako osoby wierzące zbawieni są z wiary i wiedzą oni, że nie można być zbawionym z przestrzegania prawa, lecz wciąż przestrzegają prawa, jako wyrazu posłuszeństwa (podobnie jak czynił to Paweł, który też był Faryzeuszem).

Grupa D — Nawróceni poganie (ludy) (15:7, 12, 14, 17-20, 23)

Ludzie ci zostali niedawno zbawieni z wiary, lecz wciąż są pod głębokim wpływem swoich tradycji oddawania czci fałszywym bogom (picie krwi, prostytucja świątynna, spożywanie nieczystych i uduszonych zwierząt, czczenie fałszywych bogów) (15:20).

2. O co chodzi w debacie? (określenie stanowiska A i stanowiska B)

Stanowisko A — Prawo Mojżesza powinno być przestrzegane jako część zbawienia:

Dz. Ap. 15:1 A jacyś zeszli z Judei oraz nauczali braci, że jeśli nie dacie się obrzezać według zwyczaju Mojżesza, nie możecie zostać zbawieni.

“Partia Obrzezania” zaczęła nauczać nowych wierzących spoza Jerozolimy, że Prawo Mojżesza (zaczynając od obrzezania) jest niezbędne do zbawienia. Grupa ta zmusiła Pawła i Barnabę do udania się do Jerozolimy celem rozwiązania tego problemu.

Oraz…

Stanowisko B — Wpierw uwierz z wiary, a potem z posłuszeństwa przestrzegaj Prawa Mojżeszowego:

Dz.Ap. 15:5 Ale powstali niektórzy wierzący ze stronnictwa faryzeuszów, mówiąc, że trzeba ich obrzezywać, a także nakazywać przestrzeganie Prawa Mojżesza.

W wersecie 5 mowa jest o faryzeuszach, którzy “uwierzyli”, czyli mieli wiarę. Werset ten mówi o nich, jako o wierzących, co oznacza, że mieli wiarę w Jezusa i rozumieli jedyną drogę do zbawienia. Grupa z wersetu pierwszego opierała swą wiarę na uczynkach.

Trzeba tu wyraźnie podkreślić, że grupa z wersetu 1 nie składała się z osób wierzących, gdyż wierzyli oni, że zbawienie pochodzi z przestrzegania prawa. Oznacza to, że pokładali oni swoją wiarę w sobie (legalizm), a nie w skończonym dziele, dokonanym na krzyżu. Ponadto, grupa z wersetu 1 to grupa osób spoza Jerozolimy, a grupa z wersetu 5 pojawia się kilka dni później i jest z samej Jerozolimy. Są to dwie, całkowicie różne grupy, z dwoma różnymi doktrynami, z dwóch różnych miejsc, lecz obie zainteresowane są tym, by wywrzeć swój wpływ na nawracających się pogan (ludy). Dlatego konieczna była debata i zebranie się soboru jerozolimskiego, by przedyskutować te dwie opcje i wydać w tej sprawie decyzję. Przed nami znajdują się teraz dwie takie opcje. Jedna z tych pozycji będzie prawdziwa, za to druga całkowicie błędna.

Podsumowując, spór dotyczy tego czy poganie (ludy, narody) powinni przestrzegać Prawa Mojżeszowego jako środka do osiągnięcia zbawienia (werset 1), czy powinni przestrzegać tego Prawa jako aktu posłuszeństwa, które następuje po uwierzeniu (werset 5). Debata toczy się o wybór jednej z tych dwóch opcji. W całym 15 rozdziale, ani nawet w całym Piśmie, nikt nigdzie nie sugeruje, że jest jakaś trzecia opcja mówiąca, że Prawo Mojżesza zostało zniesione (w całości lub nawet w części). Jest to bardzo ważna sprawa, którą musimy zrozumieć, gdyż wielu ludzi ignoruje toczącą się, w rozpatrywanym przez nas przypadku, debatę i wymyśla sobie zupełnie nową debatę, w całkowicie nowym kontekście.

(15:1-5) Nie ma innego tematu debaty, tylko ten, o którym mówi nam Pismo. Wersety 1-5 przedstawiają nam kontekst i cel toczącej się debaty: Prawo daje zbawienie kontra po uzyskaniu zbawienia, przestrzeganie prawa jest po prostu wynikiem posłuszeństwa naszej wiary. Z definicji poganie raczej (ludy) nie przestrzegają Prawa Mojżeszowego w części lub całości, w przeciwnym wypadku obie strony nie miałyby powodu do wszczęcia tej debaty.

(15:6) Zbiera się Sobór w Jerozolimie celem rozpatrzenia tej sprawy i wynika z tego wielka dysputa (7).

(15:7-12) Piotr wstaje i daje świadectwo, dowodząc, że także poganie (ludy) mogą być zbawieni przez zwykłą wiarę. Jest to bezpośredni dowód przeciwko stanowisku “Partii Obrzezania (Grupa B/ Stanowisko A). W wersecie 10 Piotr odwołuje się do Pisma i podkreśla, że nikt w Piśmie nigdy nie był w stanie doskonale przestrzegać prawa, by zyskać sobie zbawienie, że nikomu nie udało się unieść tego jarzma; znaczyło to, że zbawienie musi być osiągane w inny sposób. My jednak wiemy, że zwykłe posłuszeństwo Bożemu Prawu nie jest jarzmem, gdyż sam Bóg ogłasza, że Jego Prawo jest łatwe i proste (5 Mojż. 30:11-16; 1 Jan 5:23). Niemożliwym do uniesienia jarzmem jest doktryna ucząca, że możemy być zbawieni przez Boże Prawo i ludzkie przykazania. To rzeczywiście jest niemożliwe i to dlatego potrzebujemy Bożej łaski.

Poniższa rzecz także jest argumentem przeciwko stanowisku “Partii Obrzezania” (Grupa B/ Stanowisko A). Piotr wyraźnie przyjmuje pozycję “Grupy C” i “Debaty B”. Piotr kontynuuje swoją wypowiedź, mówiąc, że ta wiara pogan (ludów) jest widoczna u nawróconych pogan (ludów) dzięki łasce Jezusa Chrystusa (11). To uciszyło frakcję z “Partii Obrzezania” (Grupa B/ Stanowisko A) i dało wsparcie grupie wierzących (Grupa C/ Debata B). Dało to możliwość dalszemu wsparciu udzielonemu przez Pawła i Barnabę, którzy dostarczyli dalszych dowodów na to, że poganie (ludy) są zbawieni nie dzięki uczynkom z prawa, lecz dzięki wierze (12). Warto tu zauważyć, że dyskusja wciąż toczy się wokół debaty ustalonej w wersecie 1 i 5. Żadna nowa debata dotycząca tego, czy coś z Bożego Prawa zostało obalone, nie pojawia się w tym tekście.

(15:13-19) Po tym, jak świadectwa trzech osób uciszyły całą opozycję (powyżej), Jakub przywołuje ostatniego świadka, którym jest samo Pismo (Amos 9), dowodząc że Bożym planem zawsze było połączyć na nowo rozwiedziony (Jer 3:8-10) Dom Izraela (10 plemion i pozostałe narody) z domem Judy, by cały Izrael mógł być zbawiony (Eze. 37, Rzym. 11, Efez. 2, Jer. 31, Eze. 36, Dz. Ap. 2: 36, Mat. 10:5-7, Zach. 8:13).

Ujmując to wszystko razem, sprawa jest w końcu rozwiązana, gdyż Partia Obrzezania nie ma się na czym oprzeć i cała ich argumentacja się rozsypuje. “Grupa B” ze “Stanowiskiem A” staje się winną błędu w oparciu o świadectwo dwóch lub trzech świadków. Dlatego “Grupa C” o “Stanowisku B” okazuje się prawdziwa. Wnioskiem z tej sprawy jest fakt, że zbawienie nie ma nic wspólnego z przestrzeganiem prawa (werset 1). Stanowiskiem, które się ostało jest to, że poganie (ludy) powinni przestrzegać Prawa Mojżeszowego jako wyrazu zwykłego posłuszeństwa (werset 5). Ostateczna decyzja wysłana do pogan (ludów) pokrywa się z decyzją soboru w tej kwestii, którą znajdujemy w wersetach 20-21.

(15:19) Jak to już zostało ustalone powyżej, Boże Prawo jest łatwe (5 Mojż. 30:11-16, 1 Jan 5:23). Dlaczego zatem Jakub mówi, że musimy ułatwić to nawracającym się poganom (ludom)? Mogą być ku temu dwa możliwe powody:

  1. Niesienie jarzma, o jakim mowa w wersecie 1 (zbawienie z uczynków), jest jarzmem, którego nikt nie uniesie. Zatem Jakub sugeruje, że zbawienie jest jedynie z łaski. To oczywiście jest prawdą i mogłoby być intencją wypowiedzi Jakuba. Jednakże, biorąc pod uwagę kontekst dwóch następnych wersetów, nasuwa się jeszcze jedna możliwa interpretacja tej wypowiedzi.
  2. Nawróceni poganie (ludy) oczywiście byli wciąż w procesie uczenia się Bożych dróg. Raczej nikt nie potrafi nauczyć się wszystkich Bożych dróg w ciągu jednego dnia. Zamiast wymagać od nawróconych pogan (ludów) takich nierealnych oczekiwań, Jakub stara się pokazać w wersetach 20-21 biblijne podejście do procesu nauki Bożych dróg (Prawa).

(15:20) Poganie ci (ludy) wywodzą się z kultury głęboko zakorzenionej w pogańskich kultach, tradycjach i religiach. To wszystko, co kiedykolwiek znali i nie do końca w pełni wiedzą jeszcze jak kroczyć Bożymi drogami. Ich mnogość bogów, bożków, czczenie bałwanów (w tym prostytucja świątynna, picie krwi), itp. są historycznie znanymi faktami i to one w pierwszej kolejności musiały być wskazane zupełnie świeżym braciom w wierze. Nie możemy służyć dwom panom, stołowi Boga i stołowi demonów (Łuk. 16:13, 1 Kor. 10:21). Sobór stwierdza, że na początek nowi wierzący w pierwszej kolejności powinni się tego nauczyć i na razie to powinno być ich priorytetem:

Dz. Ap. 15:20 ale napisać im, by się trzymali z dala od zmaz wizerunków, prostytucji, uduszonego i krwi.

Nakaz ten pochodzi bezpośrednio z Prawa Mojżeszowego (3 Mojż. 17:12-26, 5 Mojż. 32:17).

Zamiast nagle przytłaczać ich całością Prawa Mojżeszowego, podobnie jak my to dziś czynimy z nowo nawróconymi osobami, zaleceniem synodu było to, by osoby te rozprawiły się na początku z najpoważniejszymi, ‘cięższymi’ grzechami, głównie z bałwochwalstwem, które jak to pisze Paweł w swoich listach, jest takim samym grzechem jak oddawanie czci demonom. Wierzący nie mogą być częścią pogańskiego kultu bałwochwalstwa i w tym samym czasie twierdzić, że podążają za Prawdziwym, Jedynym Bogiem. Ta sprawa powinna być rozwiązana w pierwszej kolejności. Nie możemy być sługami dwóch panów, Boga i Szatana. Kiedy nawróceni poganie (ludy) rozprawią się z tymi rzeczami, wtedy będą mogli się pojawić w synagogach dla bardzo ważnej przyczyny, o której była mowa w debacie, w wersecie 5, który okazał się wygranym w tej debacie.

Zatem, skoro końcową decyzją soboru w debacie było “Stanowisko B”, to jaki plan miał sobór, by pomóc nowym wierzącym skierować się ku posłuszeństwu wobec Prawa Mojżeszowego?

Odpowiada nam na to werset 21:

21 Bowiem Mojżesz ma od dawnych pokoleń takich, co go głoszą po kraju, gdyż jest czytany w bóżnicach na każdy szabat.

Dopóki Pismo nie zawiera pustych słów i niepotrzebnych wersetów, to wiemy, że powyższe słowa są częścią odpowiedzi i ich planem wobec nawróconych pogan (ludów). Tak jak nakazał to Joszua (Jezus), mamy czynić wszystko, co jest nauczane z Krzesła Mojżesza (Prawo Mojżeszowe) (Mat. 23:1-3) i uczyć tak postępować wszystkie narody (Mat. 28:19-20).

Oczywistą sprawą jest to, że nowe osoby w wierze potrzebują uczynić coś więcej w swoim posłuszeństwie wobec Boga, niż tylko usunąć ich praktyki kultu świątynnego oferowane fałszywym bogom. Usunięcie tych praktyk świątynnych było po prostu najważniejszym priorytetem i wymagały one natychmiastowej zmiany. A co z posłuszeństwem względem pozostałych przykazań? Odpowiedzią na tę pustkę jest werset 21, z którego dowiadujemy się, że dowiedzą się o tym i nauczą się oni tego studiując Pismo w szabaty, gdzie z Krzesła Mojżeszowego czyta się Prawo Mojżeszowe. Joszua (Jezus) powiedział nam, że mamy być posłuszni temu, co jest czytane z tego krzesła (Mat. 23:3).

Nie różni się to wcale od naszego podejścia do nowych wierzących dzisiaj. Najpierw rozprawiamy się z najgorszymi grzechami, a potem oczekujemy, że nauczą się reszty w swoim ciągłym studiowaniu Bożego Słowa. Gdy się nawracają nie przytłaczamy ich na samym początku. Nikt nie jest w stanie rozprawić się ze wszystkimi swoimi grzechami w ciągu jednego dnia. Prawdę mówiąc jest to ciągły proces, przez całe nasze życie, w którym nigdy nie osiągniemy doskonałości, lecz stale powinniśmy dążyć do tego, by “iść i więcej nie grzeszyć”.

Jakub odwołuje się do Prawa Mojżeszowego czytanego w synagogach z Krzesła Mojżesza w każdy szabat, jako środka do stopniowego przywodzenia ich do posłuszeństwa wobec Bożego Słowa, gdy będą się go uczyć. Jaki inny cel wypowiedzi moglibyśmy wywnioskować z oświadczenia Jakuba? Nie ma innego. To właśnie dlatego, gdy komentatorzy głównego strumienia chrześcijaństwa powołując się na rozdział 15 Dziejów Apostolskich celem poparcia ich teorii zniesienia prawa, nigdy nie cytują tego wersetu. A to jest wielki problem.

Kontynuujmy i zobaczmy, co dalej mówi 15 rozdział.

(15:23-24) Następnie sobór pisze list do nawróconych pogan (ludów) stwierdzając, że rozumieją to tak, iż jacyś ludzie przyszli od nich (z Jerozolimy) i nakłaniali ich do przyjęcia prawa jako sposobu osiągnięcia zbawienia (odwołują się do wersetu 1). List dalej stwierdza, że tak nie jest.

(15:25-30) Sobór doręcza swoje wnioski na piśmie i wysyła dwóch ludzi, by przekazali całą sprawę także ustnie.

Niektórzy przeczytali 15 rozdział Dziejów Apostolskich i doszli do wniosku, że Prawo Mojżeszowe zostało obalone. Aby dojść do takiego wniosku, oto rzeczy, które musielibyśmy uczynić:

  1. Musielibyśmy celowo zignorować wyraźnie określone punkty debaty zawarte w wersetach 1 i 5, oraz wprowadzić zamiast nich nieistniejący trzeci punkt debaty, stwierdzając że cała debata toczy się o to, czy Prawo Mojżeszowe tyczy się nawróconych pogan (ludów).
  2. Musielibyśmy całkowicie zignorować fakt, że istnieje coś takiego jak “Grupa C” i że Pismo wyraźnie mówi, że wierzący z Jerozolimy przestrzegali Prawa Mojżeszowego (tak jak robił to Paweł).
  3. Musielibyśmy całkowicie zignorować to, że decyzja synodu dotycząca pogan (ludów) koncentrowała się na najistotniejszych problemach i opierała się na bezpośrednich przykazaniach zawartych w Prawie Mojżeszowym, które dotyczą właśnie pogańskich praktyk świątynnych, co byłoby dokładnym PRZECIWIEŃSTWEM stwierdzenia, że Prawo Mojżeszowe nie dotyczy pogan (ludów).
  4. Musielibyśmy całkowicie zignorować werset 21, w którym Jakub odwołuje się do faktu, że Prawo Mojżeszowe czytane jest w synagogach w każdy szabat, co WŁĄCZA on w liście jako CZĘŚĆ ODPOWIEDZI I DECYZJI skierowanej do pogan (ludów).
  5. Musielibyśmy zignorować wypowiedź Jezusa z Mateusza 5:17-19, że żadne przykazanie nie będzie obalone dopóki nie wypełni się całe Prawo i Prorocy, a niebo i ziemia nie przeminą. Nowe niebo i nowa ziemia jeszcze nie nadeszły, z czym zgadza się nawet Piotr (2 Piotr 3:13).
  6. Musielibyśmy zignorować to, że w Piśmie nie ma ani jednego proroctwa mówiącego nam, że jakiekolwiek przykazanie zostanie zniesione. Stałoby to w sprzeczności z Amosem 3:7 gdyby takie obalenie Prawa Mojżeszowego się odbyło.
  7. Zmuszeni bylibyśmy zignorować to, że Bóg jest Słowem, a Bóg się nie zmienia (Malachiasz 3:6) i że Jego Słowo istniało od samego początku (Jan 1:1).
  8. Musielibyśmy zignorować to, że sam Jezus powiedział nam, iż mamy przestrzegać i czynić to, co jest czytane z Krzesła Mojżesza, czyli Prawo Mojżeszowe (Mat. 23:2-3), oraz to, że Jezus przykazał nam, abyśmy uczyli tego wszystkie narody (pogan) (Mat. 28:19-20), co oczywiście zawiera w sobie Prawo Mojżesza.
  9. Czyniąc te wszystkie rzeczy musielibyśmy zaprzeczać swoim własnym zasadom hermeneutyki, stosując eisegezę* zamiast egzegezy.
    [*Termin wymyślony niedawno, przez analogię do egzegezy, na określenie postępowania polegającego nie tyle na odczytywaniu (gr. eks) tekstu Pisma, ile na wprowadzaniu (gr. eis) własnych idei.
    Eisegeza – właściwie współczesny termin dezawuujący pewien wycinek pracy naukowej, w ramach którego próbuje się przypisać tekstowi znaczenia obce jego kontekstowi. Celem takiej interpretacji może być znalezienie biblijnego uzasadnienia dla z góry założonej koncepcji doktrynalnej.Termin utworzony (od greckiego eis = w i egeistai = prowadzić, czyli wprowadzać czy wczytywać obce treści) jako przeciwieństwo egzegezy (z greckim przedrostkiem ek = z , od) która oznacza objaśnienie czegoś.]
  10. I na końcu musielibyśmy zignorować fakt, że Pismo określa Prawo Mojżesza mianem: doskonałe, sprawiedliwe, dobre, życiem, światłem, naszą drogą, Bożą drogą, naszą lampą, wolnością, uwolnieniem, święte, co oznaczałoby, że unieważniając Boże Prawo w całości lub w części byłoby bardzo złą rzeczą, gdyż zniszczylibyśmy całe Pismo przedstawiające Boże Prawo, spisane przez Mojżesza. Usunięcie przykazań z doskonałego Prawa spowodowałoby tylko, że staje się ono niedoskonałe i niekompletne.

Mamy uważać aby niczego nie dodawać lub odejmować z Bożych przykazań, a już z pewnością być ostrożni w oskarżaniu o to Boga.

5 Mojż. 13:1 Starajcie się spełniać wszystko, co Ja wam przykazuję; nie dodawaj do tego, ani od tego nie odejmuj (patrz także 5 Mojż. 4:2).