Czy przestrzeganie Bożego Prawa oznacza odpadnięcie od łaski?

Czy przestrzeganie Bożego Prawa oznacza odpadnięcie od łaski?

 

Czy podążając drogą Bożego Prawa przeciwstawiamy się łasce? Co Paweł miał na myśli, gdy oskarżał Galacjan o odpadanie od łaski? Co oni takiego zrobili? Jak to się stało, że nasz Zbawiciel stał się bezużyteczny?

Gal. 5:4
Zostaliście odłączeni od Chrystusa, wy, którzy uznajecie się za sprawiedliwych w Prawie; wypadliście z łaski.

Ponieważ List do Galacjan jest listem z konkretnym kontekstem, a nie pojedynczym wersetem, musimy to sobie uzmysłowić i dobrze zrozumieć.

Galacjanie fałszywie byli nauczani, że przestrzeganie Prawa daje zbawienie.

Fałszywi nauczyciele (‘Partia obrzezania’ – Gal. 2:7-12; 5:12 i ‘Uczynki Prawa’ – Gal. 2:16; 3:2; 3:5; 3:10) zaczęli promować swoją doktrynę (“prawo oralne”) mówiącą, że Poganie muszą zostać w odpowiedni sposób obrzezani, by mogli zostać usprawiedliwionymi ku zbawieniu (zbawieni).

Gal. 2:16
A wiedząc, że człowiek nie jest uznawany za sprawiedliwego z uczynków Prawa, ale przez wiarę Jezusa Chrystusa, i myśmy w Jezusa Chrystusa uwierzyli, abyśmy zostali uznani za sprawiedliwych z wiary Chrystusa, a nie z uczynków Prawa. Bowiem z uczynków Prawa nie zostanie uznane za sprawiedliwe żadne ciało wewnętrzne.

Temat ten przewija się w całym Liście do Galacjan (np. Gal. 2:21; 3:2-3; 3:5; 3:11; 5:4).

“Uczynki Prawa”

Dokument z Qumran oznaczony symbolem 4QMMT (4Q394-5) daje nam nieco wglądu na żydowską sektę z pierwszego wieku, nazwaną “Uczynki Prawa”. Żydowscy zwolennicy Uczynków Prawa wierzyli w wiele rzeczy sprzecznych z Bożym Prawem, uczyli także, że Poganie nie mogą być zbawieni. Nie żyli oni wiarą zgodnie z Bożym Prawem, lecz żyli według swojego własnego, wymyślonego prawa, które było powykręcaną formą Bożego Prawa i podobną praktyką 6 różnych sekt Faryzeuszów. Ich doktryna była bardzo podobna do tej z Partii Obrzezania. To zapewne dlatego Gal. 6:13 mówi, że grupa ta uczy zbawienia przez uczynki z Bożego Prawa, a sama nawet nie czyni tych uczynków.

“Partia Obrzezania”

Żydowska sekta “Partii Obrzezania” pojawia się w Dz. Ap. 10:45; 11:2; 15; Gal 2:7-12; 5:12; Efez. 2:11; Tyt. 1:10.

Wiedząc o tym, werset ten staje się teraz wyraźniejszy.

Gal. 5:4
Zostaliście odłączeni od Chrystusa, wy, którzy uznajecie się za sprawiedliwych w Prawie; wypadliście z łaski.

Starać się być usprawiedliwionym z prawa jest tym samym, co odpadnięcie od łaski. Jesteśmy usprawiedliwieni ku zbawieniu wiarą, poprzez łaskę, a nie poprzez wypełnianie Bożego Prawa.

Czy w takim razie oznacza to, że w naszej wierze nie mamy być posłuszni “Bożemu Prawu”?

Oczywiście, że nie. Paweł też o tym pisał:

Rzym. 3:31
Czy zatem z powodu wiary znosimy Prawo? Nie może być; przecież Prawo utwierdzamy.

Rzym. 7:12
Tak, że Prawo jest święte, i przykazanie jest święte oraz sprawiedliwe i dobre.

Rzym. 7:22-23
Razem się cieszę Prawem Boga z powodu wewnętrznego człowieka, ale w moich członkach widzę inne prawo, prowadzące wojnę przeciwko Prawu mojej myśli oraz biorące mnie do niewoli w prawie winy, tym, co jest w moich członkach.

Nawet Jaszua (Jezus) powiedział:

Mat. 5:17-19
Nie mniemajcie, że przyszedłem rozluźnić Prawo lub Proroków; nie przyszedłem rozluźnić, ale dopełnić. Bo zaprawdę, powiadam wam: Dopóki nie przeminie niebo i ziemia, ani jedna jota, albo kreska, nie przeminie z Prawa, aż wszystko to się stanie. Jeśli więc, ktoś by rozluźnił jedno z tych najmniejszych przykazań, i tak by nauczał ludzi – najmniejszym będzie nazwany w Królestwie Niebios; a ktokolwiek by je czynił i nauczał, ten będzie nazwany wielkim w Królestwie Niebios.

Jaszua (Jezus) nauczał, że żadne z Bożych przykazań nie będzie “unieważnione” lub “rozluźnione” dopóki całe Prawo oraz Prorocy nie zostaną dopełnione, a niebo i ziemia nie przeminą.

Przeminięcie nieba i ziemi poprzez pojawienie się nowych jest ostatnim proroctwem przepowiedzianym nam w Piśmie.

Izaj. 65:17
Oto stworzę nowe niebiosa i nową ziemię, więc poprzednie rzeczy nie będą wspomniane, ani nie przejdą przez myśl.

Obj. 21:1
Ujrzałem też nowe niebo i nową ziemię; bowiem pierwsze niebo i pierwsza ziemia przeminęły, i morze już nie istnieje.

Proszę zwrócić uwagę, że to wydarzenie jeszcze nie miało miejsca.

Jaszua (Jezus) powiedział nam, że całe Boże Prawo będzie istnieć CO NAJMNIEJ AŻ do dnia, o którym Pan mówi:

Obj. 21:5-6
Także Ten, co siedział na tronie, powiedział: Oto wszystko czynię nowe. Mówi też: Zapisz, bo te słowa są godne zaufania i zgodne z prawdą. I mi powiedział: Dokonało się. Ja jestem Alfa i Omega, początek i spełnienie.

Dzieło Chrystusa na krzyżu, dla naszego zbawienia, jest skończone (Jan 19:30), jednakże Pan nie skończył jeszcze z tym wszystkim, o czym jest powiedziane w całym Jego Prawie i u Proroków, i dopóki nie powie: “Dokonało się.” A jak widzimy, to zdanie jest poprzedzone Nowym Niebem i Nową Ziemią.

Jeśli ten fragment Pisma jest prawdziwy, to jaką biblijną i logiczną gimnastykę muszą wykonać ci, którzy nauczają, żeby nie dojść do takiego wniosku?

Cóż, jeśli w ogóle wspominają ten werset, to wytwarza on dość żenującą sytuację.

Niektórzy uczą, że słowo wypełnić w Mateuszu 5:17 oznacza “skończyć”, “zaprzestać”, “znieść”. Robią tak (od samych siebie) by uniknąć jasnego i wyraźnego nauczania Jezusa, że żadne z Bożych przykazań nie zniknie z prawa. To wspiera także ich błędną interpretację listów Pawła.

Jeśli taka interpretacja rzeczywiście byłaby poprawna, to powinniśmy być w stanie zastosować to nauczanie do Pisma i powinno to być logiczne, gdyż Bóg nie jest Bogiem zamieszania i niepewności. Mamy przykazane, by wszystko badać, lecz trzymać się tylko tego, co dobre (1 Tes. 5:21). Zbadajmy zatem nauczanie twierdzące, że słowo “wypełnić” oznacza “zaprzestać” lub “skończyć” w porównaniu z teorią, gdzie “wypełnić” oznacza po prostu “wypełnić całe i w pełnym znaczeniu” Boże Prawo.

Czy “wypełnić” z Mateusza 5:17 może oznaczać “zakończyć”?

Mat. 5:17
Nie mniemajcie, że przyszedłem rozluźnić Prawo lub Proroków; nie przyszedłem rozluźnić (Prawo), ale “zakończyć (Prawo).

Hę?

Mat. 5:18
Bo zaprawdę, powiadam wam: Dopóki nie przeminie niebo i ziemia, ani jedna jota, albo kreska, nie przeminie z Prawa, aż wszystko (Prawo i Prorocy) to się stanie.

Drugie hę?

Mat. 5:19
Jeśli więc, ktoś by rozluźnił jedno z tych najmniejszych przykazań (to, które właśnie zakończam), i tak by nauczał ludzi – najmniejszym będzie nazwany w Królestwie Niebios; a ktokolwiek by je czynił i nauczał (choć je zakończyłem), ten będzie nazwany wielkim w Królestwie Niebios.

Trzecie hę?

Istnieją tylko dwie możliwe interpretacje słowa “wypełnić” w Mateuszu 5:17:

  1. Jedna, to taka, że Jaszua (Jezus) przyszedł “wypełnić i pokazać prawdziwe znaczenie Bożego Prawa”, które faryzeusze zanieczyścili swoim oralnym (ustnym) prawem. Ma to sens, gdyż za każdym razem, kiedy Jaszua (Jezus) był w pobliżu faryzeuszów, to taki był cel i punkt całego Jego nauczania. Jaszua był żywą i chodzącą Torą (Słowem), która uczyła nas jak właściwie chodzić drogą, którą Bóg chce, abyśmy chodzili w Jego Prawie, a nie drogą, jaką ludzie by chcieli, byśmy chodzili w Bożym Prawie.
  2. Druga, taka, że “wypełnić” w Mateuszu 5:17 oznacza “zakończyć, skończyć, znieść, unieważnić”. Wszystko, co ktoś musi zrobić, to wstawić tę definicję w kontekst Pisma i przekonać się na własne oczy jak nielogiczna i absurdalna jest taka interpretacja.

Technicznie rzecz biorąc literalne oddanie greckiego słowa dopuszcza obie interpretacje.

G4137 πληρόω, pleroo, od G4134

1. napełnić, zapełnić; 2. nasycić; 3. wypełnić, dopełnić; 4. spełnić, urzeczywistnić; 5. spełnić się; 6. być napełnionym, być pełnym czegoś

W Biblii Gdańskiej – wypełnić się 33, napełnionym być 10, napełnić 9, wypełnić 7, zupełnym być 5, pełnym być 3, wypełnionym być 3, wykonać 2, -wypełnić -się 2, być (5550) 1, dokonać 1, dokonać się 1, dokończyć 1, dopełniać 1, dopełnić 1, dopełnić się 1, dopełnionym być 1, doskonały 1, doskonałym być 1, napełniać 1, podstąpić 1, przejść 1, wyjść 1, zamykać się 1, ziścić 1 (Słownik Stronga)

Jedyną interpretacją słowa “dopełnić”, która pasuje do kontekstu i nie sprawia logicznych absurdów, jest ta, w której Jezus uczy, że przyszedł On uczynić pełnym lub w całości nauczać Bożego Prawa.

Jaszua (Jezus) przyszedł, by w całości zwiastować i uczyć nas pełnego znaczenia Bożego Prawa.

Galacjanie popełnili błąd, stosując fałszywe doktryny, które mówiły, że muszą być oni obrzezani, aby uzyskać zbawienie. Jest to legalizm, a nie zwykłe posłuszeństwo.

1 Tym. 1:8
A wiemy, że Prawo jest szlachetne, jeśli ktoś posługuje się nim należycie.

A wiemy, że Galacjanie niewłaściwie używali “Bożego Prawa”; prawnie, lecz niewłaściwie.

Mamy przestrzegać Bożego Prawa, by wyrażać Mu tym swoją miłość, a nie żeby zaskarbić sobie nasze zbawienie.

Jan 14:15
Jeśli mnie miłujecie, zachowujcie moje przykazania.

Jan 14:21
Ten, który ma moje przykazania oraz je zachowuje, mnie miłuje; zaś miłujący mnie zostanie umiłowany przez mego Ojca i ja go będę miłował oraz mu objawię samego siebie.

Jan 14:23-24
Odpowiedział Jezus i rzekł mu: Jeśli ktoś mnie miłuje, będzie zachowywał moje słowo, a mój Ojciec będzie go miłował oraz przyjdziemy do niego i uczynimy u niego mieszkanie. Kto mnie nie miłuje, moich słów nie zachowuje; a słowo, które słyszycie, nie jest moje, ale Ojca, który mnie posłał.

Jan 15:10
Jeśli zachowacie moje polecenia, zamieszkacie w mojej miłości, tak jak i ja dochowałem poleceń mojego Ojca oraz mieszkam w Jego miłości.

1 Jana 2:4-5
Kto mówi, że Go poznał, a nie strzeże Jego przykazań, jest kłamcą i nie ma w nim prawdy. Zaś kto strzeże Jego słowo, w tym naprawdę wypełniła się miłość Boga. Przez to poznajemy, że w nim jesteśmy.

1 Jana 5:3
Gdyż to jest miłość Boga, aby strzec Jego przykazań; a Jego przykazania nie są ciężkie.

2 Jana 1:6
A to jest miłość – byśmy żyli według Jego przykazań. To jest to przykazanie, jakie usłyszeliście od początku, abyście w nim żyli.

Mamy być posłuszni Bożemu Prawu z powodu naszego zbawienia, nie dla naszego zbawienia.

1 Jana 4:19
My go miłujemy (posłuszeństwo), bo on pierwszy nas umiłował (łaska).

Posłuszeństwo jest po prostu świadectwem naszej wiary (Jakub 2:26).

Jakub 2:26
Bo jak ciało bez ducha jest martwe, tak też wiara bez uczynków jest martwa.

Paweł starał się po prostu sprowadzić Galacjan na właściwe tory; przyprowadzić ich do Bożej łaski, poprzez wiarę, i uczył, że błędem jest próba stosowania Prawa do osiągnięcia zbawienia. Nigdzie, w całym Liście do Galacjan Paweł nie naucza, że w naszym posłuszeństwie nie musimy przestrzegać Bożego Prawa. Gdyby tak uczył, przeczyłby samemu sobie, Jezusowi (Jaszua) i wielu wersetom z Pisma.

Zadawaj sobie trudne pytania. Zadawaj je innym. Pytaj się Słowa. Sprawdzaj swoją wiarę. Rzucaj sobie wyzwania. Wszystko sprawdzaj i wszystko testuj.

tłumaczył Bogusław Kluz

całość do ściągnięcia w pliku pdf – Czy przestrzeganie Bożego Prawa oznacza odpadnięcie od łaski

Niebo, Ziemia i Prawo Boże

Niebo, Ziemia i Prawo Boże

Istnieją przynajmniej dwa powody, dla których Jezus powiedział: “Dopóki niebo i ziemia nie przeminą, ani jedna jota, ani jedna kreska nie zmieni się w Prawie”.

Czy kiedykolwiek zastanawiałeś się nad tym?

“Nie sądźcie, że przyszedłem znieść Prawo albo Proroków. Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić. Zaprawdę bowiem powiadam wam: Dopóki niebo i ziemia nie przeminą, ani jedna jota, ani jedna kreska nie zmieni się w Prawie, aż się wszystko spełni. Ktokolwiek więc zniósłby jedno z tych przykazań, choćby najmniejszych, i uczyłby tak ludzi, ten będzie najmniejszy w królestwie niebieskim. A kto je wypełnia i uczy wypełniać, ten będzie wielki w królestwie niebieskim.” (Ew. Mateusza 5:17-19)

Rozważ również następujące wersety:

“11 Polecenie to bowiem, które ja ci dzisiaj daję, nie przekracza twych możliwości i nie jest poza twoim zasięgiem”
“16 Ja dziś nakazuję ci miłować Pana, Boga twego, i chodzić Jego drogami, pełniąc Jego polecenia, prawa i nakazy, abyś żył i mnożył się, a Pan, Bóg twój, będzie ci błogosławił w kraju, który idziesz posiąść.”
“19 Biorę dziś przeciwko wam na świadków niebo i ziemię, kładąc przed wami życie i śmierć, błogosławieństwo i przekleństwo. Wybierajcie więc życie, abyście żyli wy i wasze potomstwo,” (Księga Powtórzonego Prawa / Piąta Księga Mojżeszowa 30:11,16,19.)

“1 I ujrzałem niebo nowe i ziemię nową, bo pierwsze niebo i pierwsza ziemia przeminęły, i morza już nie ma.”
“5 I rzekł Zasiadający na tronie: «Oto czynię wszystko nowe». I mówi: «Napisz: Słowa te wiarygodne są i prawdziwe».
6 I rzekł mi: “Stało się.”” (Objawienie Jana 21:1,5-6)

Jezus nie przyszedł po to, by obalić Prawo i Proroków, ale by wypełnić całe Prawo i Proroków.

Ani jedna jota i ani jedna kreska (czyli żadna część Prawa) nie przeminą, dopóki nie zostaną spełnione dwa kryteria:

  1. Niebo i Ziemia przeminą (JESZCZE NIE PRZEMINĘŁY)
  2. Całość Prawa i Proroctw zostanie wypełniona (CAŁOŚĆ JESZCZE NIE ZOSTAŁA WYPEŁNIONA)

Niektórzy twierdzą, że Jezus jasno powiedział na krzyżu: “Wykonało się!”, więc tym samym można już usunąć pewne kreski i joty z Prawa Bożego.

“A gdy Jezus skosztował octu, rzekł: Wykonało się! I skłoniwszy głowę oddał ducha.” (Ew. Jana 19:30)

Ale co się wykonało? Co się wypełniło?
Czy to całość Prawa i Proroctw została wypełniona?
Czy Niebo i Ziemia przeminęły?
Czy może po prostu plan zbawienia (na krzyżu) został wykonany?
Czy plan zbawienia unieważnia/znosi/ wypełnia całość Prawa i Proroków?
Czy krzyż sprawił, że Niebo i Ziemia już przeminęły?

Mimo, że odpowiedzi na te pytania wydają się raczej proste, sięgnijmy do Słowa Bożego, by mieć pewność, że Niebo i Ziemia jeszcze nie przeminęły.

“Oczekujemy jednak, według obietnicy, nowego nieba i nowej ziemi, w których będzie mieszkała sprawiedliwość.” (2 List Piotra 3:13)

Nawet jeśli sformułowanie “nowe niebo i nowa ziemia” jest tutaj użyte w przenośni (choć raczej ma znaczenie dosłowne), Piotr twierdzi, że Niebo i Ziemia jeszcze nie przeminęły. Ciągle czekamy na wypełnienie tego proroctwa.

Jak się okazuje, Niebo i Ziemia przeminą, gdy całość Prawa i Proroków zostanie wypełniona. Nie powinno więc dziwić, że Jezus podał owe dwa kryteria odnosząc się do Prawa Bożego.

Niebo i Ziemia przeminą = Prawo i Prorocy wypełnią się.

Ci, którzy czytają Biblię dobrze wiedzą, że ustanowienie nowego Nieba i nowej Ziemi jest ostatnim proroctwem zawartym w Słowie Bożym.

“1 I ujrzałem niebo nowe i ziemię nową, bo pierwsze niebo i pierwsza ziemia przeminęły, i morza już nie ma.”
“5 I rzekł Zasiadający na tronie: “Oto czynię wszystko nowe”. I mówi: “Napisz: Słowa te wiarygodne są i prawdziwe”.
“6 I rzekł mi: “Stało się.”” (Objawienie Jana 12:1,5-6)

Dopiero wtedy Jezus powie “Stało się”, dokładnie tak, jak zapowiedział w Ew. Mateusza 5:17-19. Dopiero wtedy całe Prawo i Prorocy będą wypełnione.

Zauważ, że w 21 rozdziale Objawienia Jana (również w Księdze Izajasza 65,17) jest mowa o pierwszym Niebie i pierwszej Ziemi, które przeminą. Bez względu na to, czy ma to znaczenie dosłowne czy jest to tylko przenośnia (najprawdopodobniej znaczenie dosłowne), jest to wydarzenie, o którym Jezus mówi w 5 rozdziale Ew. Mateusza, i owo wydarzenie nie miało jeszcze miejsca.

Pierwsze Niebo i Ziemia przeminą tylko raz. Jezus, mówiąc o tym, że Niebo i Ziemia przeminą, odnosi się właśnie do tego wydarzenia.

Pierwsze Niebo i pierwsza Ziemia wciąż istnieją, a gdy przeminą (21 rozdział Objawienia Jana), pierwsze rzeczy również przeminą.
Odjęcie więc czegokolwiek z Prawa (jakiejkolwiek joty czy kreski) zanim to wydarzenie nastąpi, byłoby nie tylko przedwczesne, ale i sprzeczne z Bożym planem.

“Ale Jezus wypełnił już za mnie całe Prawo”

Ciągle będą jeszcze tacy, którzy podejmą się ostatniej próby obalenia Prawa, mówiąc: “ale Jezus wypełnił już całe Prawo, więc ja nie muszę”. W rzeczywistości mają rację. Jednak w tym momencie zdecydowanie mówimy o dwóch różnych rzeczach.

Aby zilustrować sytuację, musimy tylko pozwolić im dokończyć zdanie: “ale Jezus wypełnił już całe Prawo, więc ja nie muszę…”, pytając : “… A po co?”
Będą musieli odpowiedzieć tak: “Nie musimy przestrzegać Prawa dla zbawienia. Jezus przestrzegał całe Prawo idealnie, w doskonały sposób, więc my nie musimy już przestrzegać Prawa by być zbawionymi.

Nikt nigdy nie otrzymał zbawienia przez przestrzeganie Prawa. Wszyscy wierzący, począwszy od Adama i Ewy, byli i są zbawieni łaską przez wiarę. To jest jedyna droga. Wierzący z okresu przed ukrzyżowaniem Jezusa oczekiwali Jego przyjścia (zbawienie z łaski), a ci z okresu po zmartwychwstaniu Pana odnoszą się wstecz również do tego wydarzenia. Nie ma tu różnicy w procesie osiągnięcia zbawienia.

Okazuje się więc prawdą stwierdzenie, że nie musimy przestrzegać Prawa, ale tylko w kontekście zbawienia.

W Ewangelii Mateusza 5:17-19 Jezus uczy nas, że posłuszeństwo jest rezultatem zbawienia. Wiemy o tym, ponieważ Jezus mówi tu o nagrodach, jakie czekają na wierzących w zależności od tego czy ujęli (bądź dodali) cokolwiek z Prawa Bożego w swoich nauczaniach.

Wynika z tego, że za ujmowanie czegokolwiek z Prawa Bożego będą wyciągane konsekwencje:

  • Jeśli wierzący naucza mniej przykazań, będzie nazwany najmniejszym w Królestwie Niebieskim.
  • Jeśli wierzący naucza wszystkich przykazań, będzie nazwany wielkim w Królestwie.

Nie dotyczą one faktu zbawienia. Jest to nagroda (lub jej brak) za stopień posłuszeństwa w nauczaniu i praktykowaniu Słowa dla tych, którzy są już zbawieni.

Łatwo to zrozumieć. Wszyscy wiemy, że złamanie Prawa Bożego jest grzechem. Wierzący, którzy więcej grzeszą (łamią Prawo Boże i uczą innych tego samego) będą nazwani najmniejszymi w Królestwie Niebieskim – to będzie ich nagroda. Wierzący, którzy mniej grzeszą (i uczą innych posłuszeństwa wobec Prawa Bożego) będą w nagrodę nazwani wielkimi w Królestwie.

Są to nagrody, które będą rozdane w oparciu o nasze przestrzeganie (wypełnianie) Wielkiego Nakazu Misyjnego Jezusa (Ew. Mateusza 28:19-20). Naszym zadaniem jest czynić uczniami innych oraz uczyć ich posłuszeństwa wobec tego, co nauczał Jezus. Wiemy, bez jakiegokolwiek cienia wątpliwości, że Jezus nauczał Prawa zapisanego przez Mojżesza. Jeśli tak by nie było, byłby fałszywym prorokiem (Księga Powtórzonego Prawa/Piąta Księga Mojżeszowa rozdział 13). Można więc wyciągnąć tylko jeden logiczny wniosek, z czym również zgadza się Mateusz (Ew. Mateusza 5:17-19), że mamy być posłuszni całemu Prawu Bożemu, jakie zostało spisane przez Mojżesza.

Mówiąc, że nie musimy przestrzegać Prawa Bożego, ponieważ Jezus je za nas przestrzegał, nie ma logicznego sensu.

Jezus był również ochrzczony. Czy więc mamy mówić, że nie powinniśmy być chrzczeni, bo Jezus został już za nas ochrzczony?

Jezus nie popełnił cudzołóstwa. Czy więc mamy mówić, że możemy popełniać cudzołóstwo, ponieważ Jezus wstrzymywał się cudzołóstwa za mnie?

Oczywiście, że nie. Jesteśmy okryci łaską za takie grzechy w kontekście zbawienia, ale to nie znaczy, że z powodu łaski mamy ignorować przykazania Boże.

Jaka byłaby nasza wiara w Słowo Boże, gdybyśmy nie mieli nawet pragnienia, by żyć według niego; według Słowa, w które – jak głosimy – wierzymy.

“Cóż więc powiemy? Czyż mamy trwać w grzechu, aby łaska bardziej się wzmogła? Żadną miarą! Jeżeli umarliśmy dla grzechu, jakże możemy żyć w nim nadal?” (List do Rzymian 6,1-2)

Posłuszeństwo nie jest dla podtrzymania zbawienia, lecz jest dowodem naszego zbawienia. Jest to zewnętrzny przejaw naszej wiary w Słowo Boże.

Nie musimy więc przestrzegać Prawa Bożego, by być zbawionym, ale Pan Bóg prosi nas by je przestrzegać, ponieważ już nie chcemy grzeszyć, a raczej chcemy odwzajemnić Bogu Jego miłość do nas oraz pragniemy miłować bliźnich.

“Po tym poznajemy, że miłujemy dzieci Boże, gdy miłujemy Boga i wypełniamy Jego przykazania, albowiem miłość względem Boga polega na spełnianiu Jego przykazań, a przykazania Jego nie są ciężkie” (1 List Jana 5:2-3).

Jeśli naprawdę wierzymy w Bożą łaskę, która jest prawdziwym przejawem miłości Boga do nas, czy możemy nie mieć pragnienia by odwzajemnić tą miłość poprzez przestrzeganie Jego przykazań?

Od samego początku przestrzeganie Prawa było równoznaczne z miłowaniem Boga. Na przykład:

“Miłujcie przeto Pana, Boga swojego, i wiernie przestrzegajcie Jego praw, poleceń i nakazów po wszystkie dni.” (Księga Powtórzonego Prawa/Piąta Księga Mojżeszowa 11:1).

Mamy kochać Boga tak, jak On tego pragnie i w sposób, jaki On określa. Nie do nas należy określanie i definiowanie miłości do Boga.
Podobnie sprawy mają się w szczęśliwym małżeństwie. Mąż nie powie żonie w jaki sposób zamierza ją kochać, to ona powie Mu jak chce być kochana ( i na odwrót).

Ustaliliśmy więc, że ani jedna jota czy kreska (czyli żadna część z Prawa) nie może być usunięta dopóki całe Prawo i Prorocy nie zostaną wypełnione.
Kiedy Jezus powie, że wszystko już zostało wypełnione, kiedy powie “Stało się!”, wtedy Niebo i Ziemia przeminą i nie będzie już żadnego proroctwa, które oczekiwałoby wypełnienia.

Ale dlaczego? Dlaczego Pan Bóg musi czekać aż Niebo i Ziemia przeminą by cho
jedna jota czy kreska z Prawa mogła być usunięta?
Okazuje się, że istnieje powód, bardzo dobry powód.

Jaka jest relacja pomiędzy Niebem, Ziemią i Prawem Bożym?

Niebo i Ziemia są świadkami nadania nam, ludziom, Prawa Bożego.

“11 Polecenie to bowiem, które ja ci dzisiaj daję, nie przekracza twych możliwości i nie jest poza twoim zasięgiem.”
“16 Ja dziś nakazuję ci miłować Pana, Boga twego, i chodzić Jego drogami, pełniąc Jego polecenia, prawa i nakazy, abyś żył i mnożył się, a Pan, Bóg twój, będzie ci błogosławił w kraju, który idziesz posiąść.”
“19 Biorę dziś przeciwko wam na świadków niebo i ziemię, kładę przed wami życie i śmierć, błogosławieństwo i przekleństwo. Wybierajcie więc życie, abyście żyli wy i wasze potomstwo.“ (Księga Powtórzonego Prawa / Piąta Księga Mojżeszowa 30:11,16,19)

Dlaczego ma to znaczenie? Ponieważ dwóch lub trzech świadków dowodzi o sprawie.

“…Na ustach dwu albo trzech świadków zawiśnie cała sprawa.”
(2 List do Koryntian 13:1; Ew. Mateusza 18:16; Księga Powtórzonego Prawa (Piąta Księga Mojżeszowa) 19:15).

To może znaczyć tylko jedno i jest to kolejny powód, dla którego Jezus tak nauczał. Nie tylko przeminięcie Nieba i Ziemi jest ostatnim wydarzeniem, zanim całość Prawa i Proroków zostanie wypełniona, ale również Niebo i Ziemia są świadkami ustanowienia Prawa.

W Ewangelii Mateusza 5,17-19 Jezus jasno mówi, że Prawo Boże obowiązuje do czasu, kiedy Niebo i Ziemia nie przeminą.

Nie sądźcie, że przyszedłem znieść Prawo albo Proroków. Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić. Zaprawdę bowiem powiadam wam: Dopóki niebo i ziemia nie przeminą, ani jedna jota, ani jedna kreska nie zmieni się w Prawie, aż się wszystko spełni. Ktokolwiek więc zniósłby jedno z tych przykazań, choćby najmniejszych, i uczyłby tak ludzi, ten będzie najmniejszy w królestwie niebieskim. A kto je wypełnia i uczy wypełniać, ten będzie wielki w królestwie niebieskim.” (Ew. Mateusza 5;17-19).

Czy to nie zadziwiające? Patrząc w górę (Niebo) lub w dół (Ziemia) znajdujemy dowód, że Prawo Boże nie zmieniło się. Ktokolwiek z wierzących, który naucza inaczej, będzie co najwyżej nazwany najmniejszym w Królestwie Niebieskim.

Jezus kontynuuje:
Ktokolwiek więc zniósłby jedno z tych przykazań, choćby najmniejszych, i uczyłby tak ludzi, ten będzie najmniejszy w królestwie niebieskim. A kto je wypełnia i uczy wypełniać, ten będzie wielki w królestwie niebieskim.”

Pamiętasz co Paweł powiedział o “utwierdzaniu Prawa”?

Czy więc przez wiarę obalamy Prawo? Żadną miarą! Tylko Prawo właściwie ustawiamy. (List do Rzymian 3,31)

Czy więc zakon unieważniamy przez wiarę? Wręcz przeciwnie, zakon utwierdzamy. (List do Rzymian 3,31 – Biblia Warszawska)

Czy zwykłeś myśleć, że Paweł nauczał przeciwko Prawu Bożemu? Wielu tak myślało, nawet już w pierwszym wieku. Pamiętasz ile razy Paweł był oskarżany o nauczanie przeciwko Prawu Bożemu?

Jak Paweł odpowiedział na te zarzuty?

To jednak wyznaję przed tobą: Według drogi, nazywanej przez nich sektą, służę Bogu moich ojców, wierząc we wszystko, co napisane zostało w Prawie i u Proroków. (Dzieje Apostolskie 24,14).

Ironią jest fakt, że nadal oskarżamy Pawła o nauczanie przeciwko Prawu Bożemu spisanemu przez Mojżesza. Paweł jest chyba najgorzej rozumianym człowiekiem w całej historii, głównie z powodu niefortunnego sposobu pisania.
Nawet Piotr czuł się zmuszony aby ostrzec przed Pawłowym nauczaniem o Prawie Bożym.

“A cierpliwość Pana naszego uważajcie za zbawienną, jak to również umiłowany nasz brat Paweł według danej mu mądrości napisał do was, jak również we wszystkich listach, w których mówi o tym. Są w nich trudne do zrozumienia pewne sprawy, które ludzie niedouczeni i mało utwierdzeni opacznie tłumaczą, tak samo jak i inne Pisma, na swoją własną zgubę. Wy zatem, umiłowani, wiedząc o tym wcześniej, strzeżcie się, abyście dając się uwieść błędom tych, którzy nie szanują praw Bożych, własnej stałości nie doprowadzili do upadku.” (2 List Piotra 3,15-17)

Zrozum, że bezprawie (brak Prawa) jest po prostu grzechem, czyli złamaniem Prawa Bożego.

“Każdy, kto grzeszy, dopuszcza się bezprawia, ponieważ grzech jest bezprawiem.” (1 List Jana 3,4)

Mamy więc wybór. Możemy użyć Pawła za lub przeciw Prawu.

Według Piotra, trudne listy Pawła można czytać i rozumieć tylko w jeden sposób i nie jest to sposób, jaki większość z nas naucza.

Wynika z tego, że jeśli Piotr ma rację, to nie powinniśmy używać Pawłowych, trudnych słów jako narzędzia przeciwko Prawu Bożemu, ignorując przy tym inne pozytywne wypowiedzi Pawła dotyczące Prawa. Pozornie sprzeczne nauczanie Pawła czyniłoby z niego chwiejnego schizofrenika. Nawet Piotr ostrzegał przed błędnym zrozumieniem nauczania Pawła.

Musimy pogodzić trudne słowa Pawła z całością jego nauczania, mimo dawnych czy nawet teraźniejszych doktrynalnych uprzedzeń, które ujmują joty i kreski z Prawa. Jest to możliwe i jeśli nie ignorujemy początku Biblii, Paweł jest o wiele łatwiejszy do zrozumienia.

Może to ostro zabrzmi, ale dzisiejsze szkoły biblijne przeznaczają o wiele mniej czasu na Stary Testament (który był całym Słowem Bożym w I wieku) i o wiele więcej czasu na Nowy Testament. Podobnie jak z jakąkolwiek książką, nie jest to najlepszy pomysł.

Musimy badać wszystkie doktryny w oparciu o Słowo Boże, jak czynili to ci z Berei. W I wieku wierzący z Berei mieli tylko Stary Testament. Jeśli więc chcesz być jak oni, zastosuj taka samą metodę. Sprawdzaj każde słowo Pawła w oparciu o Prawo i Proroków. Istnieje wiele studiów biblijnych, które pomagają zrozumieć trudne słowa Pawła i pogodzić je z całością Słowa Bożego.

Jeśli jednak usuniemy słowa Jezusa zawarte w Ew. Mateusza 5,17-19, będziemy ciągle zmagać się ze sprzecznościami. Niektórzy się z tym pogodzili. Większość
– nie. Zdecyduj sam, bo na sądzie będziesz sam i Twoja decyzja rozstrzygnie o nagrodzie, jaka czeka na ciebie w życiu wiecznym.

Niech Ziemia, po której chodzisz i gwiazdy na Niebie, które oglądasz, przypominają Ci, że to samo Prawo Boże, o którym Biblia pisze, że jest Drogą, Prawdą, Światłem, Doskonałością i Wolnością, ciągle istnieje dla nas. Nie bez powodu Jezus, jako Słowo Boże w ciele, również był określany jako Droga, Prawda, Światło …

Zauważ, że Jezus żył według całego Prawa Bożego i wypełnił je doskonale, całkowicie. Pamiętajmy, że Jezus i Jego życie jest dla nas przykładem jak mamy żyć. Czytając Dzieje Apostolskie widzimy, że wszyscy Apostołowie, włączając Pawła, żyli według tego samego Prawa Bożego co Jezus, nawet po ukrzyżowaniu. Nie powinno nas to dziwić, jako że w Nowym Przymierzu Prawo Boże zostało zapisane w naszych sercach, a z nim i pragnienie, by według niego żyć, a nie by je znieść i unieważnić.

Jeśli znamy słowa Jezusa i ostrzeżenie Piotra o nieopatrznym rozumieniu słów Pawła, jak również znamy biblijny sposób na sprawdzenie doktryny oraz rozumiemy znaczenie Nowego Przymierza, dlaczego ciągle chcemy kochać Boga na swój sposób?
Odwzajemnijmy Jego miłość, tak jak On to zaplanował.
Posłuszeństwo i miłowanie Boga jest błogosławieństwem.

Mamy nadzieję, że to nauczenie było dla Ciebie błogosławieństwem i pamiętaj – badaj wszystko.

Tłumaczyli: Ewelina i Michał Grochowski

całość do pobrania w pliku pdf – Niebo_Ziemia_i_Prawo_Boże

Czy Jaszua (Jezus) zgrzeszył?

Czy Jaszua (Jezus) zgrzeszył?

Jan 8:1-12

Zaś Jezus poszedł na górę Oliwek.
A świtem znów przybył do Świątyni, usiadł oraz ich uczył; a przybył do niego cały lud. Ale uczeni w Piśmie i faryzeusze przyprowadzają niewiastę przyłapaną na cudzołóstwie, po czym postawili ją w środku oraz mu mówią: Nauczycielu, ta niewiasta została przyłapana jako jawna cudzołożnica; zaś Mojżesz, w Prawie, nakazał nam takie kamienować; a ty, co mówisz? Ale mówili to, wystawiając go na próbę, aby go mieli za co oskarżyć. Zaś Jezus schylił się ku dołowi i zapisywał palcem na ziemi.A gdy go powstrzymywali pytając, podniósł się oraz do nich powiedział: Bezgrzeszny z was, niech pierwszy rzuci na nią kamień. I znowu schylił się ku dołowi oraz pisał po ziemi. Więc kiedy to usłyszeli i rozsądzili na skutek sumienia wychodzili jeden za drugim, począwszy od starszyzny, aż do najlichszych, i Jezus został sam oraz ta niewiasta, co stała w środku. Więc Jezus się podniósł, a nikogo nie widząc, tylko ową kobietę, powiedział jej: Niewiasto, gdzie są twoi oskarżyciele? Nikt cię nie potępił?Zaś ona powiedziała: Nikt, Panie.A Jezus jej powiedział: Ja także cię nie potępiam; idź i już więcej nie grzesz. Nadto Jezus znowu im powiedział, mówiąc: Ja jestem światło świata; kto za mną idzie nie będzie chodził w ciemności, ale będzie miał światło życia.

Czasem się zdarza, że historia cudzołożnicy z 8 rozdziału ewangelii Jana jest wykorzystywana do wspierania tezy o unieważnieniu Bożego Prawa przez Jezusa (Jaszua).

Oto ich sposób rozumowania:

Faryzeusze poprawnie twierdzili, że kamienowanie cudzołożników jest przykazaniem z Prawa Mojżeszowego. Faryzeusze przyprowadzili do Jezusa (Jaszua) kobietę złapaną na cudzołóstwie. Jezus (Jaszua) jej nie ukamienował, a także nie kazał tego robić innym. Z tego wynika, że Boże Prawo już nie obowiązuje. Ich — jak zakładają — logiczne rozumowanie opiera się na fakcie, że Jezus (Jaszua) powiedział: Bezgrzeszny z was, niech pierwszy rzuci na nią kamień. Dlatego przyjmują oni, że każdy, kto zgrzeszył, nie może osądzać drugiego.

Większość badaczy biblijnych rozumie dlaczego takie wnioski są nie do przyjęcia. Błąd takiego rozumowania staje się oczywisty już przy niewielkim przebadaniu tej sprawy. Jednakże większość badaczy Biblii przyjmuje pozycję, że nie całe Pismo jest wciąż prawdziwe, ponieważ podpisują się oni pod twierdzeniem, że prawo zostało obalone. Wybierają bardziej powszechne rzekome ‘wersety’ z Galacjan, Rzymian, czy Kolosan na poparcie swoich przekonań. A ponieważ tekst ten jest często źle interpretowany, źle stosowany i wykorzystywany do mieszania innym w głowie, przypatrzymy się Janowi 8:1-12.

Jeden z głównych problemów tego całego zamieszania leży w samych jego trzonie i wiąże się myślą, że nie powinniśmy osądzać innych. Pismo jednak wyraźnie mówi, że w kwestii grzechu mamy osądzać innych. Pismo podaje nam także trzy kroki, w jaki sposób to mamy zrobić (1. prywatnie; 2. pół-prywatnie; 3. publicznie). Nie tylko to, Pismo wyraźnie nas uczy, że powinniśmy chcieć, aby inni sądzili nas zgodnie z Bożym Prawem, by pomagać nam w uwidocznianiu tego grzechu, po to, abyśmy mogli z nim się rozprawić. Innymi słowy, przyjaciele nie pozwalają przyjaciołom żyć w grzechu. I prawdę mówiąc, nie osądzając innych, de facto sami grzeszymy. Powinniśmy nawet osądzać samych siebie, by uwidoczniać swój własny grzech.

Tylko dzięki osądzaniu jesteśmy w stanie ujawnić grzech w nas samych (najpierw), a także w innych (potem). Jedynym sposobem by poznać je po ich owocach jest rozpoznanie i ocenienie ich owoców (Mat. 7:15-20). Ci, którzy się sprzeciwiają (nawet wbrew Pismu), że nie powinniśmy sądzić, z reguły koncentrują się na służącemu tylko sobie wezwaniu do ‘jedności’. Szybko zapominają oni, że Ciało Chrystusa ma być zjednoczone w wierze i praktykowaniu prawdy (Bożego Słowa), a nie jednoczeniu się w tym, co fałszywe (Efezjan 4). Mamy wzrastać w miłości, będąc pouczani w prawdzie. Tak, jak to Paweł poprawnie ujął, co ma wspólnego ze sobą światło i ciemność?

Jeśli Jaszua (Jezus) uczy nas, że mamy innych nie osądzać, to bycie posłusznym takim wersetom jak Rzym. 16:17-18, 2 Kor. 6:17, 2 Tym. 3:5-6, 1 Jan 4:1 jest w zasadzie niemożliwe. Jesteśmy wezwani by napominać i korygować. Kto by chciał by inni żyli w grzechu (zniewoleniu)?

2 Tym. 3:16-17
Całe Pismo natchnione jest przez Boga oraz pomocne do nauki, do dowodu, do rewizji, do wychowania dzieci (słowo dodane – przyp. tłum.) w sprawiedliwości; aby człowiek Boga był przygotowany i wyposażony do każdego szlachetnego działania.

Mamy przyjmować czyjeś korekty, gdyż służą nam ku dobremu.

Przyp. 10:17
Ścieżką ku życiu zdąża ten, kto przestrzega napomnienia; a kto na przestrogi nie zważa — błądzi.

Przyp. 12:1
Ten, kto miłuje napomnienie — miłuje wiedzę; a kto nienawidzi przygany — jest bezmyślnym.

Przyp. 15:10
Surowa kaźń spotyka tego, kto opuszcza prawdziwą drogę; kto nienawidzi napomnienia – musi zginąć.

Jer. 5:3
JAHWE! Czy Twoje oczy nie są ku prawdzie? Raziłeś ich, ale nie czuli; tępiłeś ich, ale się wzbraniali przyjąć przestrogę; twardszym od skały uczynili swoje oblicze oraz nie chcieli się nawrócić.

Mamy napominać i korygować w uprzejmości i miłości, i zawsze w oparciu o Boże Prawo, które jest jedynym źródłem przyjętej prawdy. Jak bardzo byśmy kogoś musieli nie miłować, żeby nie pomagać im w rozprawieniu się z ich własnym grzechem (łamaniem Bożego Prawa). Dlatego twierdzenie, że Jaszua (Jezus) uczył nas w Jana 8 nie sądzić innych za grzech, jest całkowicie błędne. Takie nauczanie tak naprawdę niszczyłoby Ciało Chrystusa, gdyby to Ciało zaczęło tolerować i ignorować grzech.

Powinno być zatem oczywiste dlaczego taka interpretacja i takie wnioski z Jana 8 są w świetle Biblii niepoprawne nawet w oczach wielu badaczy biblijnych.

Faryzeusze i uczeni w Piśmie oskarżali kobietę o złamanie Bożego Prawa:

5 Mojż. 22:22
Gdyby był znaleziony ktoś, kto obcuje z zamężną kobietą niechaj oboje umrą; i mężczyzna, co obcuje z obcą kobietą, i kobieta; wyplenisz zło z Israela.

3 Mojż. 20:10
A kto zhańbi zamężną kobietę, kto zhańbi żonę swojego bliźniego – obydwoje będą wydani na śmierć; ten, który zhańbił i ta zhańbiona.

Po przyprowadzeniu kobiety do Jaszua (Jezusa) i odwołaniu się do Prawa Mojżeszowego, powiedzieli: A ty, co mówisz?

Innymi słowy, faryzeusze i uczeni starali się wrobić Jaszua (Jezusa) w zrobienie czegoś przeciwko Bożemu Prawu. Taki był ich motyw, gdyż zostało nam to pokazane: Ale mówili to, wystawiając go na próbę, aby go mieli za co oskarżyć.

Zatem musimy zadać sobie pytanie, jeśli faryzeusze i uczeni mają rację co do tego, że kobieta popełniła cudzołóstwo, oraz jasne jest, że w świetle Prawa Mojżeszowego ma ponieść śmierć, to w czym tu chcą zastawić pułapkę na Jaszua (Jezusa)? Czego brakuje? Jeśli Jaszua (Jezus) wykonałby wyrok, to o co by go oskarżyli?

Załóżmy, że Jaszua (Jezus) nie zgadza się z nimi, że powinna ponieść śmierć, w tym przypadku Jaszua (Jezus) uczy i robi wbrew Prawu Mojżesza. A to traktowane jest jako grzech.

1 Jan 3:4
Każdy, kto popełnia grzech, powoduje też nieprawość, gdyż grzech jest bezprawiem.

Takie coś oczywiście postawiłoby nas w złym położeniu, gdyż nie mielibyśmy doskonałej ofiary przykrywającej nasze grzechy.

Wiemy, że Jaszua (Jezus) nie zgrzeszył, jak to się więc stało, że kobieta nie poniosła śmierci?

Zanim na to odpowiemy, musimy rozwiązać jeszcze jeden problem związany z tym, czy Jaszua (Jezus) uczył przeciwko Prawu Mojżeszowemu. Jeśli by tak było, to w takim przypadku Jaszua (Jezus) nie spełniłby wymogu dotyczącego Mesjasza, o którym mowa w Bożym Prawie i zostałby On określony mianem fałszywego proroka. Rozdziały 13 i 18 z 5 Mojżeszowej podają nam instrukcje, czy prorok jest prawdziwy, czy fałszywy. Tak to stosowali w I wieku. To dlatego uczeni testowali Jaszua (Jezusa), gdyż zgodnie z Biblią byli do tego zobowiązani. Każdy prorok, który odbiegał od Prawa Mojżeszowego był uważany za fałszywego proroka, oraz w myśl tego Prawa tak samo gubiony. Oczywiście wiemy, że tak nie było w przypadku Jaszua (Jezusa), gdyż był On “prorokiem podobnym do Mojżesza.”

Aby na to odpowiedzieć, musimy po prostu dość dobrze rozumieć Boże Prawo. Odkryjemy, że Jaszua (Jezus) znał je bardzo dobrze.

Prawo Mojżeszowe mówi także (czego już faryzeusze chytrze nie wspomnieli):

5 Mojż. 19:15
Nie podniesie się jeden świadek przeciwko człowiekowi odnośnie do jakiejkolwiek winy, w jakimkolwiek przestępstwie bądź w jakimkolwiek grzechu, którego by się dopuścił; na zeznaniu dwóch świadków, albo na zeznaniu trzech świadków będzie stwierdzona dana rzecz.

Faryzeusze twierdzili, że ta kobieta zcudzołożyła, jednak nie widzimy żadnego dowodu w postaci świadków, którzy by stanęli i ją oskarżyli. To właśnie była ta pułapka, w jaką faryzeusze chcieli chwycić Jaszua (Jezusa). I chociaż prawdą jest, że w świetle Prawa Mojżeszowego kobieta ta powinna zostać ukamienowana, to jednak nie jest to wszystko, co należy rozpatrzeć w tej sprawie. Są wymogi i kryteria, które muszą być zaprezentowane w sądzie, aby rozpatrzeć jakąś sprawę. Jeśli nie było dwóch lub trzech świadków do osądzenia grzechu, to w takiej sytuacji nie mogło być rozprawy skazującej ją na śmierć. W rzeczy samej, gdyby Jaszua (Jezus) dokonał przeprowadzenia wyroku, to pogwałciłby Prawo Mojżeszowe (zamordowałby) i nie byłby naszą doskonałą ofiarą. Jaszua (Jezus) byłby tak samo winny i znalazłby się pod przekleństwem prawa, jak każdy z nas.

Jak sobie przypominamy z historii, Jaszua (Jezus) gdy tylko Go zapytali co On ma do powiedzenia, schylił się i zaczął pisać po ziemi (tak napisano).

Dlaczego?

Po napisaniu powiedział, by ci co są bez grzechu ukamienowali ją, co oznaczało, że wszyscy znajdujący się tam grzeszyli w tym momencie swoim zachowaniem i zamiarem.

Dlaczego?

Następnie spytał ją: Nikt cię nie potępił?

Po co to pytanie? Czyż ta cała akcja, mająca na celu potępienie jej, nie była grzechem ze strony wszystkich obecnych, do którego odnosił się Jaszua (Jezus)?

Jedyną możliwą odpowiedzią na to dlaczego Jaszua (Jezus) jej nie potępił, jest to, że nie był spełniony biblijny wymóg ilości świadków wymaganych do osądzenia jej.

5 Mojż. 19:15
Nie podniesie się jeden świadek przeciwko człowiekowi odnośnie do jakiejkolwiek winy, w jakimkolwiek przestępstwie bądź w jakimkolwiek grzechu, którego by się dopuścił; na zeznaniu dwóch świadków, albo na zeznaniu trzech świadków będzie stwierdzona dana rzecz.

Dlatego Jaszua (Jezus) zapytał: Nikt cię nie potępił?

Faktem jest, że Jaszua (Jezus) nie uległ ich knowaniom. Gdyby wziął udział w ukamienowaniu jej, to wpadłby w ich zasadzkę. Brałby udział w kamienowaniu, które nie opierałoby się na zeznaniu dwóch lub trzech świadków. Byłoby to takie samo bezprawie jak ukamienowanie Szczepana w Dziejach Apostolskich 7, gdzie był on fałszywie oskarżony o nauczanie przeciwko Prawu Mojżeszowemu.

Prawdopodobnie to właśnie fragment z 5 Mojżeszowej 19:15 napisał na ziemi. Ma to sens, gdyż Jaszua (Jezus) chciał uwidocznić i obnażyć całą ‘zasadzkę’, którą faryzeusze chcieli na Niego zastawić. Zdemaskował ich test.

Jak czytamy dalej, kontekst potrzeby świadków do osądzenia danej sprawy rozwija się dalej.

Interesujące jest, że faryzeusze natychmiast wykorzystują przeciwko Niemu to, co napisał On na ziemi. Zaczyna się to w wersecie 12. Zgodnie z Prawem Mojżeszowym Jaszua (Jezus) żądając dwóch lub trzech światków do rozpatrzenia sprawy i ukamienowania obnażył chęć zgrzeszenia każdego z tam obecnych. Interesujące jest to, że faryzeusze natychmiast to obrócili i zażądali od Jaszua (Jezusa) dwóch lub trzech świadków potwierdzających Jego autorytet.

Jan 8:12-13
Nadto Jezus znowu im powiedział, mówiąc: Ja jestem światło świata; kto za mną idzie nie będzie chodził w ciemności, ale będzie miał światło życia. Zatem faryzeusze mu powiedzieli: Ty świadczysz sam o sobie, twoje świadectwo nie jest prawdziwe.

A jednak Jaszua (Jezus) znowu ma dla nich odpowiedź, dowodząc że ma także autorytet innego świadka, Ojca.

I ponownie, nie dość, że faryzeuszom nie udało się wrobić Jaszua (Jezusa) w grzech, gdyż ich zasadzka do popełnienia bezprawia została odkryta, to na dodatek nie udało im się użyć tego samego fragmentu przeciwko Niemu. Faryzeusze i uczeni z całą pewnością planowali swą złą zasadzkę na Jaszua (Jezusa), jednakże ponieważ Jaszua (Jezus) znał Boże Prawo tak dobrze, to udało Mu się przetrwać próbę zwiedzenia.

Uwaga: Trzeba nadmienić, że niektórzy chrześcijańscy badacze Biblii poddają w wątpliwość fakt istnienia tej historii u Jana. Powodem takiego powątpiewania jest to, że ta historia nie znajduje się w czterech najstarszych znanych manuskryptach greckich, ani też nie istnieje w aramejskich manuskryptach Peshitty. Historia ta pojawia się nagle w późniejszych manuskryptach. Chociaż nie da się jej udowodnić z całą pewnością, wiadomo wszakże, że w kręgach naukowych jest kwestionowana. Powyższe studium przeprowadzone jest przy założeniu, że jest ona prawdziwym i udokumentowanym wydarzeniem.

Pobierz w pliku pdf – Czy Jezus zgrzeszył