Wielkie Posłannictwo

Wielkie Posłannictwo

Co to tak naprawdę znaczy?

Wierzący na całym świecie promują „Wielkie Posłannictwo” jako misję i cel „Kościoła”. Jednak dlaczego nie wykonujemy Wielkiego Posłannictwa w taki sposób, jak chciał tego Jaszua (Jezus)? Jaszua powiedział, by uczyć wszystkie narody przestrzegania wszystkiego, co nakazał. Jest jednak jedno przykazanie, którego nauczania większość odmawia. Czy chcemy być posłuszni Wielkiemu Posłannictwu, gdy już dowiemy się, co ono oznacza? Powinniśmy. Czemu zatem tego nie robimy?

Mat 28:19-20
Idźcie tedy i czyńcie uczniami wszystkie narody, chrzcząc je w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego, ucząc je przestrzegać wszystkiego, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami po wszystkie dni aż do skończenia świata.

Jest to ostatnie przykazanie, jakie Jaszua (Jezus) nadał swoim uczniom przed Swoim wniebowstąpieniem. Jest ono uważane za jedno z najważniejszych przykazań wypowiedzianych przez Jaszua i jest ono fundamentalne w większości wizji i wierzeń kościołów chrześcijańskich na całym świecie.

Pytanie brzmi: czy naprawdę chcemy robić to, co Jaszua nakazał w Wielkim Posłannictwie, a jeśli tak, to dlaczego tego nie robimy?

To, co nazywamy „Wielkim Posłannictwem Jezusa Chrystusa”, w rzeczywistości składa się z dwóch części:

  1. Iść do wszystkich narodów i chrzcić nowych uczniów,

  2. Uczyć nowych uczniów przestrzegania wszystkiego, co Jaszua nam (uczniom) nakazał.

Jaszua wyraźnie mówi, że wszyscy Jego uczniowie ze wszystkich narodów mają przestrzegać wszystkiego, co On nakazał.

A co takiego Jaszua nakazał Swoim Uczniom?

Mat 23:1-3
Wtedy Jezus przemówił do ludu i do uczniów swoich tymi słowy: Na mównicy Mojżeszowej zasiedli uczeni w Piśmie i faryzeusze. Wszystko więc cokolwiek by wam powiedzieli, czyńcie i zachowujcie, ale według uczynków ich nie postępujcie; mówią bowiem, ale nie czynią.

Przyjrzyjmy się temu:

  1. Jaszua nakazuje Swoim uczniom, by przestrzegali wszystkiego, co jest nauczane z mównicy Mojżeszowej.

  2. Jaszua podaje drugie, kontrastujące przykazanie, by nie czynili tego, co praktykowali faryzeusze, a co było przeciwieństwem tego, co było głoszone z mównicy Mojżeszowej.

Jaszua bezpośrednio nakazuje nam, byśmy przestrzegali i wykonywali to, co jest głoszone z mównicy Mojżeszowej. Nie tylko mamy przestrzegać i wykonywać to, co jest głoszone z mównicy Mojżeszowej, ale zgodnie z Wielkim Posłannictwem mamy także uczyć WSZYSTKIE NARODY, by to PRZESTRZEGAŁY i WYKONYWAŁY.

Zacznijmy od tego, czego Jaszua nakazał im nie robić: ale według uczynków ich nie postępujcie; mówią bowiem, ale nie czynią.

Jaszua powiedział, że Jego uczniowie nie powinni naśladować zachowania i nauczania uczonych w Piśmie i faryzeuszów, które są w sprzeczności z tym, co jest głoszone z mównicy Mojżeszowej. W I wieku istniały dwa dominujące prawa związane z Pismem (nie omawiamy tutaj prawa rzymskiego):

  1. Z mównicy Mojżeszowej faryzeusze słowo w słowo głosili Boże Prawo, które zostało spisane przez Mojżesza. Było to Boże Prawo, często zwane też Prawem Mojżeszowym. Jest ono znane jako pięć pierwszych ksiąg Biblii.

  2. Kiedy schodzili z mównicy Mojżeszowej faryzeusze i uczeni w Piśmie nauczali i praktykowali coś, co zwie się „prawem ustnym” lub obecnie „Talmudem”. Są to „tradycje starszych”, zwane również „przykazaniami i naukami ludzkimi”. Współcześni faryzeusze wciąż praktykują te „ustne prawa”.

Ujmując to prosto, te „ustne prawa” to prawa ludzkie (faryzeuszów), które zostały wymyślone, by zbudować „mur” wokół Bożego Prawa. Kładły one większy nacisk na „ustne prawo” niż na faktyczne Boże Prawo. Na przykład Boże Prawo ma zaledwie kilka przykazań odnoszących się do Jego Sabatu. Faryzeusze posiadali ponad 1400 przykazań, które nakazywali ludziom przestrzegać, by pomagały im „chronić” i „strzec” Boże Prawo. Faryzeusze wymyślili swe własne prawa, by ludzie je przestrzegali, by w ten właśnie sposób ludzie nawet nie zbliżyli się do złamania Bożego Prawa. Dlatego tak naprawdę ludzie byli posłuszni ludziom, a nie Bogu. Jest to jedna z form bałwochwalstwa.

Faryzeusze wynieśli swe prawa wraz z ich „tradycjami starszych” ponad Boże Prawo. To z tego powodu Jaszua wypowiadał tyle nieprzyjemnych słów przeciwko faryzeuszom. Oprócz tego istniała też fałszywa doktryna wyznawana przez niektórych faryzeuszów, która głosiła, że zbawienie można zyskać przez przestrzeganie przykazań (Dz. Ap. 15, Galacjan). Dziś jest to zwane legalizmem.

Sam Jaszua kilkukrotnie celowo łamał „ustną Torę” faryzeuszów na ich oczach, by pokazać im, że czynią ogromny błąd i że przykazania i doktryny ludzkie są w rzeczywistości niczym. Liczą się jedynie Boże Przykazania. Tu mamy przykład, jak Jaszua szorstko odnosi się do faryzeuszów z powodu ich „ustnego prawa”.

Mar 7:6-13
On zaś rzekł im: Dobrze Izajasz prorokował o was, obłudnikach, jak napisano: Lud ten czci mnie wargami, ale serce ich daleko jest ode mnie. Daremnie mi jednak cześć oddają, głosząc nauki, które są nakazami ludzkimi. Przykazania Boże zaniedbujecie, a ludzkiej nauki się trzymacie. I mówił im: Chytrze uchylacie przykazanie Boże, aby naukę swoją zachować. Albowiem Mojżesz rzekł: Czcij ojca swego i matkę swoją; oraz: Kto złorzeczy ojcu lub matce, niech śmierć poniesie. Wy zaś mówicie: Jeśliby człowiek rzekł ojcu albo matce: Korban, to znaczy: To, co się tobie ode mnie jako pomoc należy, jest darem na ofiarę, już nie pozwalacie mu nic więcej uczynić dla ojca czy matki; tak unieważniacie słowo Boże przez swoją naukę, którą przekazujecie dalej; i wiele tym podobnych rzeczy czynicie.

Jedyny moment, kiedy faryzeusze mieli wszystko w porządku był wtedy, kiedy siedzieli na mównicy Mojżesza i czytali Prawo Mojżeszowe. To był jedyny moment, kiedy ich własna stronniczość i nauka nie kolidowała i nie wykrzywiała Bożej woli i Bożej doktryny. Stąd w Mat 23:3 Jaszua mówi, że mamy nie unieważniać Bożego Słowa swoimi tradycjami i doktrynami, nawet jeżeli zostały nam one przekazane.

Co Jaszua nakazał Swoim uczniom, by czynili?

Na mównicy Mojżeszowej zasiedli uczeni w Piśmie i faryzeusze. Wszystko więc cokolwiek by wam powiedzieli, czyńcie i zachowujcie.

Mównica Mojżeszowa to było w rzeczywistości kamienne krzesło, na którym ktoś siadał i czytał tylko to, co znajdowało się w Prawie Mojżeszowym (Biblii).

Kiedy i jak pojawiła się mównica (krzesło) Mojżeszowa?

Nie zdziwimy się, gdy dowiemy się, że od Mojżesza.

2 Mojżeszowa 18 mówi, że przed Górą Synaj Mojżesz nauczał i sądził z krzesła według Prawa, które było przekazywane ustnie (np. przez Jetro, teścia Mojżesza).

2 Mojż 18:13
Nazajutrz zasiadł Mojżesz, aby sądzić lud. Lud zaś stał przed Mojżeszem od rana do wieczora.

Mojżesz definiuje cel i znaczenie Krzesła Mojżeszowego, że miało być miejscem wyrażania Bożego prawa, by Jego Prawo mogło być znane:

2 Mojż 18:15-16
Wtedy Mojżesz odpowiedział teściowi swemu: Ponieważ lud przychodzi do mnie, aby się radzić Boga. Gdy mają jaką sprawę, przychodzą do mnie, a ja jestem rozjemcą między jednym a drugim i oznajmiam przepisy i prawa Boże.

Jetro sugeruje Mojżeszowi, by on rozłożył odpowiedzialność nauczania Bożego Prawa na innych, bo Mojżesz był tylko sam jeden:

2 Mojż 2:17-18
Na to rzekł teść Mojżesza do niego: Niedobra to rzecz, którą czynisz. Męczysz się zarówno ty, jak i ten lud, który jest z tobą, bo sprawa ta jest za trudna dla ciebie, nie podołasz jej sam.

Mojżesz zebrał więc starszych, według odpowiednich kryteriów i nauczył ich całego Bożego Prawa, by oni także mogli wykonywać tę odpowiedzialność z mównicy (krzesła) Mojżeszowego:

2 Mojż 18:20-21
Wdrażaj ich w przepisy i prawa i wskazuj im drogę, po której mają chodzić, i czyny, które mają spełniać. Ale ty upatrz sobie z całego ludu mężów dzielnych, bogobojnych, mężów godnych zaufania, nieprzekupnych i tych ustanów nad nimi jako przełożonych nad tysiącem albo nad setką, albo nad pięćdziesiątką, albo nad dziesiątką.

Od czasów Wyjścia z niewoli mównica (fotel) Mojżeszowa była narzędziem służącym do dokładnego nauczania ludu Bożych praw (Prawa Mojżeszowego).

Czy chrześcijańscy uczeni także definiują „mównicę Mojżeszową” jako Boże Prawo, jak to pokazuje nam Biblia od czasów Wyjścia aż do I wieku? Tak, oto kilka przykładów:

The Geneva Study Bible:
(1) Powinniśmy być posłuszni wszystkiemu, co jest nauczane z Bożego Słowa, nawet przez złych nauczycieli, ale w taki sposób, byśmy powstrzymywali się od ich złego zachowania.

The People’s New Testament:
23:2 Siedzieć w fotelu Mojżesza. To ci, którzy tłumaczą Prawo Mojżeszowe.
Uwaga Wesly’a: Uczeni siedzą na krześle Mojżeszowym – to jest czytają i wyjaśniają Prawo Mojżeszowe, są ich wyznaczonymi nauczycielami.

Scofield:
Porównaj z Ezdraszem 7:6, 25-26. Uczniowie Jezusa muszą przestrzegać Prawa (Mojżesza), ale nie hipokrytycznych jego nauczycieli.

Jamieson-Fausset-Brown Bible Commentary:
W fotelu Mojżesza – to znaczy jako ci, którzy wyjaśniają Prawo dane przez Mojżesza.

Chrześcijańscy komentatorzy i badacze zgadzają się, że mównica Mojżeszowa to w rzeczywistości było Prawo Mojżeszowe i że uczniowie mieli przykazane przez Jaszua (Jezusa), by przestrzegali Prawa Mojżeszowego.

Czyli co to wszystko oznacza?

Znaczy to po prostu to, co nakazał Jaszua (Jezus). Jaszua wyraźnie nakazał Swoim uczniom, by PRZESTRZEGALI i WYKONYWALI Prawo Mojżeszowe (Mat 23:1-3). Nikt się z tym nie kłóci.

Jaszua nakazał TAKŻE Swoim uczniom, by uczyli WSZYSTKIE NARODY przestrzegania WSZYSTKIEGO, co On (Jezus) im NAKAZAŁ. Z tym też nikt się nie kłóci. DLATEGO W PEŁNI ZASTOSUJMY TO, CZEGO UCZY NAS I NAKAZUJE NAM JASZUA (JEZUS):

My, jako uczniowie, mamy iść do WSZYSTKICH NARODÓW, by uczyć WSZYSTKIE NARODY PRZESTRZEGANIA WSZYSTKIEGO, co NAKAZAŁ Jaszua, co oczywiście ZAWIERA także PRAWO MOJŻESZA (Mat 28:19-20).

Naprawdę? Jaszua (Jezus) chce, byśmy PRZESTRZEGALI i WYKONYWALI Prawo Mojżeszowe ORAZ uczyli WSZYSTKIE NARODY PRZESTYRZEGANIA GO?

To nie powinno być dla nas zaskoczeniem, gdyż Jaszua tak mówił:

Mat 5:17-19
Nie mniemajcie, że przyszedłem rozwiązać zakon (Prawo) albo proroków; nie przyszedłem rozwiązać, lecz wypełnić. Bo zaprawdę powiadam wam: Dopóki nie przeminie niebo i ziemia ani jedna jota, ani jedna kreska nie przeminie z zakonu (Prawa), aż wszystko to się stanie. Ktokolwiek by tedy rozwiązał jedno z tych przykazań najmniejszych i nauczałby tak ludzi, najmniejszym będzie nazwany w Królestwie Niebios; a ktokolwiek by czynił i nauczał, ten będzie nazwany wielkim w Królestwie Niebios.

Sam Jaszua powiedział, że ani jedno Boże Przykazanie nie miało być „unieważnione” bądź „zniesione”, aż całe Prawo i Prorocy zostaną wypełnione, a Niebiosa i Ziemia przeminą. Zniszczenie Niebios i Ziemi oraz uczynienie nowych to ostatnie prorocze wydarzenie przepowiedziane nam w Piśmie.

Izaj 65:17
Oto Ja stworzę nowe niebo i nową ziemię i nie będzie się wspominało rzeczy dawnych, i nie przyjdą one na myśl nikomu.

Obj 21:1
I widziałem nowe niebo i nową ziemię; albowiem pierwsze niebo i pierwsza ziemia przeminęły.

Zauważcie, proszę, że wyraźnie widać, iż te wydarzenia jeszcze się nie stały.

Jaszua powiedział, że całe Boże Prawo będzie istnieć CO NAJMNIEJ DO tego dnia, kiedy Pan powie:

Obj 21:5-6
I rzekł Ten, który siedział na tronie: Oto wszystko nowym czynię. I mówi: Napisz to, gdyż słowa te są pewne i prawdziwe. I rzekł do mnie: Stało się. Jam jest alfa i omega, początek i koniec. Ja pragnącemu dam darmo ze źródła wody żywota.

Dzieło Chrystusa na krzyżu dla naszego zbawienia jest dokonane (Jan 19:30), ale Pan nie skończył jeszcze wszystkiego, co zostało powiedziane w całym Jego Prawie i Prorokach, do czasu aż powie „stało się”, co będzie zasygnalizowane nowymi Niebiosami i Nową Ziemią. Jeśli ten fragment Pisma jest prawdziwy, to jakiej gimnastyki biblijnej niektórzy nauczyciele muszą dokonać, by nie dojść do takiego wniosku?

Jeśli już w ogóle dotykają tego wersetu, to powstaje z tego całkiem ładny bałagan. Niektórzy uczą, że „wypełnić” z Mat5:17 oznacza „zakończyć” lub „zatrzymać”. Czynią to sami od siebie, by uniknąć wyraźnego nauczania Jaszua (Jezusa), że żadne z Bożych przykazań z Prawa nie przeminie oraz by zachować swe błędne tłumaczenie listów Pawła.

Jeśli taka interpretacja jest faktycznie prawdziwa, to powinniśmy być w stanie znaleźć takie nauczanie w Biblii i powinno mieć ono logiczny sens, gdyż Bóg nie jest Bogiem zamieszania. Mamy nakazane, by wszystko badać i trzymać się tylko tego, co jest dobre (1 Tes 5:20). Zbadajmy więc podejście, że „wypełnić” oznacza „skończyć” lub „unieważnić” zamiast zwykłego „wypełniać”, które oznacza „wypełniać całe i kompletne znaczenie” Bożego Prawa, co było widać w chodzeniu Jaszua (Jezusa) w prawdziwej interpretacji (a nie faryzejskiej) Bożego Prawa.

Czy „wypełnić” z Mat 5:17 może oznaczać „zakończyć”?

Mat 5:17
Nie mniemajcie, że przyszedłem rozwiązać zakon (Prawo) albo proroków; nie przyszedłem rozwiązać (Prawa), lecz „zakończyć” (Prawo).

Hę?

Mat 5:18
Bo zaprawdę powiadam wam: Dopóki nie przeminie niebo i ziemia ani jedna jota, ani jedna kreska nie przeminie z zakonu, aż wszystko to (z Prawa i z Proroków) się stanie.

Drugie hę?

Mat 5:19
Ktokolwiek by tedy rozwiązał jedno z tych przykazań najmniejszych (które zakończyłem) i nauczałby tak ludzi, najmniejszym będzie nazwany w Królestwie Niebios; a ktokolwiek by czynił i nauczał (chociaż je zakończyłem), ten będzie nazwany wielkim w Królestwie Niebios.

Trzecie hę?

Są tylko dwie możliwe interpretacje „wypełnić” z Mat 5:17

  1. Jedna z nich to taka, że Jaszua przyszedł „wypełnić prawdziwe znaczenie Bożego Prawa”, które faryzeusze zanieczyścili swoim ustnym prawem. Ma to sens, gdyż było to sednem i celem każdego nauczania Jaszua (Jezusa), kiedy był w pobliżu faryzeuszów. Było to po to, by nas właściwie poinstruować, jak chodzić Bożymi drogami w Jego Prawie, a nie jak ludzie chcą, byśmy chodzili w Bożym Prawie.

  2. Lub „wypełnić” z Mat 5:17 oznacza „zakończyć, skończyć, unieważnić”. Wszystko, co ktoś musi zrobić, to wstawić tę definicję w biblijny kontekst, by zobaczyć, że taka interpretacja jest nielogiczna i absurdalna.

Opierając się technicznie na literalnym oddaniu tego greckiego słowa, obie interpretacje są możliwe:

G4137 πληρόω plēroō, od G4134

1. napełnić, zapełnić; 2. nasycić; 3. wypełnić, dopełnić; 4. spełnić, urzeczywistnić; 5. spełnić się; 6. być napełnionym, być pełnym czegoś (Słownik grecki, Biblia Gdańska).

Jedyną interpretacją „wypełnić”, jaka pasuje do kontekstu i unika logicznych absurdów to taka, że Jaszua naucza, że On w pełni lub całkowicie będzie nauczał Bożego Prawa.

Jaszua przyszedł, by w pełni nauczać Bożego Prawa (Był Bogiem 🙂 ).

Uczył nas pełnego znaczenia Bożego Prawa.

Czyż to nie odzwierciedla doskonale służby Jaszua (Jezusa)? Jaszua uczył, chodził, praktykował, przestrzegał i żył Prawem Mojżeszowym. Czyż nie mamy przykazane, by chodzić, jak On chodził?

1 Jan 2:6
Kto mówi, że w nim mieszka, powinien, jako On chodził, i sam także chodzić.

Jeżeli Jaszua (Jezus) nakazał nam przestrzegać i wykonywać Prawo Mojżeszowe, uczyć wszystkie narody przestrzegania Prawa Mojżeszowego i jeżeli On nauczył nas, że Prawo Mojżeszowe będzie istnieć aż do samego końca, to dlaczego tego nie robimy?

Pytam poważnie.

Jako dodatkowe pytanie zapytam: czy naprawdę chcemy czynić to, co przykazał nam Jaszua, a jeśli tak, to dlaczego tego nie czynimy?

Jeśli faktycznie kochamy Jaszua (Jezusa) to nasze serca i nasze umysły z ochotą będą chciały przestrzegać każdego pojedynczego Przykazania Boga:

Jan 14:15
Jeśli mnie miłujecie, przykazań moich przestrzegać będziecie.

Miłowanie Boga tak naprawdę zdefiniowane jest jako przestrzeganie Bożych Przykazań:

2 Jan 1:6
A miłość polega na tym, abyśmy postępowali według Jego przykazań; jest to przykazanie, o którym już od początku słyszeliście. Postępujcie według niego.

Zatem kiedy Jaszua mówi coś takiego:

Mat 22:37-38
A Jezus mu powiedział: Będziesz miłował Pana, Boga swego, z całego serca swego i z całej duszy swojej, i z całej myśli swojej. To jest największe i pierwsze przykazanie.

To Jaszua mówi po prostu, że powinniśmy przestrzegać Bożych Przykazań całym naszym sercem, duszą i umysłem. Że tak miłujemy Boga. Boża łaska, która jest przebaczeniem naszego łamania Prawa (grzechu), gdy coś sknocimy, jest Bożą demonstracją Jego miłości do nas.

Nasze przestrzeganie Bożego Prawa najlepiej jak umiemy, jest z kolei demonstracją naszej miłości do Niego. Tego, jak bardzo kochamy Boga.

A ponieważ wiąże się to z Wielkim Posłannictwem, jak bardzo pragniesz, by reszta świata miłowała Boga?

Czy podkreślamy tylko Bożą łaskę i miłość do nas, czy instruujemy też WSZYSTKIE NARODY jak w zamian MIŁOWAĆ Boga?

A jeśli uczymy Bożych Przykazań WSZYSTKIE NARODY, to czy uczymy wszystkich, czy tylko niektórych?

Mamy miłować Boga poprzez przestrzeganie i wykonywanie Jego Przykazań całym sercem, duszą i umysłem. Czy to nie dlatego Boże Prawo zostało wypisane w naszych (Izraela) sercach i umysłach w Nowym Przymierzu?

Jer 31:31-33
Oto nadejdą dni – głosi Jahwe – a z Domem Izraela i z Domem Judy zawrę Nowe Przymierze! Nie jak Przymierze, które zawarłem z ich praojcami, gdym ich ujął za rękę, by wyprowadzić ich z ziemi egipskiej, które to Przymierze moje oni zerwali, chociaż byłem ich Panem (mężem) – głosi Jahwe. Natomiast to będzie Przymierze, jakie zawrę z Domem Izraela po dniach owych – głosi Jahwe: Złożę Prawo moje w ich wnętrzu i wypiszę je w ich sercu! I będę im Bogiem, a oni będą mi ludem!

Heb 10:16
Takie jest przymierze, które zawrę z nimi po tych dniach, mówi Pan: Włożę moje prawa w ich serca i wypiszę je na ich umysłach.

Bóg zapisuje Swoje Prawo w naszych sercach i umysłach poprzez nauczanie Ducha Świętego:

1 Jan 2:27
W was trwa namaszczenie, które otrzymaliście od Niego i nie potrzebujecie, żeby ktoś was pouczał. Jego namaszczenie, które jest prawdziwe, a nie fałszywe, poucza was o wszystkim. Trwajcie więc w tym, czego was nauczył.

Jan 14:23-24,26
Odpowiedział Jezus i rzekł mu: Jeśli kto mnie miłuje, słowa mojego przestrzegać będzie, i Ojciec mój umiłuje go, i do niego przyjdziemy, i u niego zamieszkamy. Kto mnie nie miłuje, ten słów moich nie przestrzega, a przecież słowo, które słyszycie, nie jest moim słowem, lecz Ojca, który mnie posłał. Lecz Pocieszyciel, Duch Święty, którego Ojciec pośle w imieniu moim, nauczy was wszystkiego i przypomni wam wszystko, co wam powiedziałem.

Niektórzy powiedzą: ale Paweł powiedział…

Gdy sobie zdamy sprawę, że powyższego nie da się obalić, niektórzy wciąż będą uparci, mówiąc: ale wydaje mi się, iż Paweł naucza, że niektóre z przykazań zostały zniesione. Ja bym po prostu odpowiedział takiej osobie, że się myli i źle interpretuje Pawła.

Paweł pisał, że powinniśmy trwać w Bożym Prawie (Rzym 3:31) i że sam Paweł raduje się z Prawa (Rzym 7:22). Paweł nigdzie, w żadnym ze swoich listów nie uczy, że Boże Prawo w jakiejkolwiek formie zostało unieważnione. Paweł był najprawdopodobniej najlepszym nauczycielem Prawa w całym Nowym Testamencie, zaraz za Jezusem (Jaszua). Paweł powiedział, że przestrzegał i nauczał Bożego Prawa.

W rzeczywistości kilkakrotnie Paweł jest oskarżany o nieprzestrzeganie i nienauczanie Prawa Mojżeszowego. Paweł odpowiada swoimi własnymi ustami i czynami, że przestrzega i naucza Prawa Mojżeszowego (Dz. Ap. 21:20; Dz. Ap. 24:13-14).

W kilku innych fragmentach widzimy, jak Paweł obchodzi Boże Święta i Sabaty.

Czyż to nie dziwne, że o tę samą rzecz, przed którą Paweł musiał się bronić w I wieku, my dzisiaj oskarżamy go o to samo? Kto namieszał, my czy Paweł? Czy Paweł był hipokrytą albo schizofrenikiem?

Nie. Nawet Piotr ostrzegał nas z góry, że listy Pawła są trudne do zrozumienia i że nieuczeni i niestali ludzie mogą wykręcać listy Pawła, by unieważniać Boże Przykazania i popełniać błąd bezprawia (nieprawości).

2 Piotr 3:15-17
A cierpliwość naszego Pana uważajcie za zbawienie, jak i nasz umiłowany brat Paweł według danej mu mądrości pisał do was; Jak też mówi o tym we wszystkich listach. Są w nich pewne rzeczy trudne do zrozumienia, które, podobnie jak inne Pisma, ludzie niedouczeni i nieutwierdzeni przekręcają ku swemu własnemu zatraceniu. Wy zatem, umiłowani, wiedząc o tym wcześniej, miejcie się na baczności, abyście nie byli zwiedzeni przez błąd bezbożników i nie wypadli z waszej stałości.

Zauważcie, iż Piotr nie powiedział, że nauczyciele będą wykręcali słowa Pawła i czynili błąd „prawości”. Nie, nauczyciele będą oraz przekręcają słowa Pawła, by łamać Boże Prawo i popełniać błąd nieprawości. Przykazania jakie zostały wykręcone dzięki listom Pawła, jak na ironię są tymi samymi przykazaniami, których Boży lud się pozbył, gdy po raz pierwszy zaczął odpadać. Bóg mówi o nich, że są one najważniejszymi przykazaniami, a ciało nigdy nie chciało być im posłuszne. Te przykazania to jego instrukcje żywieniowe, Święta oraz Sabat. Gdy nauczyciele tworzą doktrynę, która pozbywa się tych przykazań, to łechcą oni ucho ciała i dlatego takie nauczanie staje się popularne.

2 Tym 2:4
Głoś Słowo, bądź w pogotowiu w każdy czas, dogodny czy niedogodny, karć, grom, napominaj z wszelką cierpliwością i pouczaniem. Albowiem przyjdzie czas, że zdrowej nauki nie ścierpią, ale według swoich upodobań nazbierają sobie nauczycieli, żądni tego, co ucho łechce, i odwrócą ucho od prawdy, a zwrócą się ku baśniom.

Gdyby ludzie czytali listy Pawła od początku do końca, stosowali odpowiedni kontekst, przestali wstawiać swą własną stronniczość, wtedy błąd bezprawia byłby rzeczą przeszłą i Boży ludzie zwróciliby się ku wszystkim Jego drogom. Wiele jest rzeczy, których nas nauczono, a które w żaden sposób nie występują w Biblii. Są to tylko nauki i tradycje naszych ojców. Pamiętajcie, faryzeusze mieli ten sam problem. I jak odpowiadał im Jaszua (Jezus)?

Czyż nie jest to legalizm?

Legalizm to próba przestrzegania Bożych Przykazań, by zyskać sobie przychylność lub punkty dające nam zbawienie. Cała księga Galacjan uczy przeciwko temu. List do Galacjan uczy przeciwko zbawieniu dzięki prawu, a nie przeciwko posłuszeństwu Bożemu Prawu. A to jest różnica. Przestrzeganie Sabatu i Bożych Świąt nie różni się od naszego posłuszeństwa w byciu uczciwym lub ochrzczeniu się.

Nie byłoby to dziwne, gdyby ktoś oskarżał cię o legalizm, ponieważ wybrałeś uczciwość zamiast nieuczciwości, ponieważ tak nakazuje ci Bóg poprzez Swoje Słowo?

Tylko dlatego, że Biblia mówi, iż Bóg ma Swój dzień, który uważa za szczególny i który został stworzony dla naszego dobra, przestrzeganie go nie czyni z tego legalizmu.

Nawet to słowo zbyt często jest nadużywane i śle stosowane. Pismo wyraźnie mówi, że dzięki naszej wierze przez łaskę mamy obiecane życie wieczne, gdyż wszystkie nasze grzechy są przebaczone (Efez 2:8).

Zbawienie przez wiarę było także prawdą i w czasach Jaszua (Jezusa) (Łuk 7:20), a także i przed jego pierwszym przyjściem (Rzym 4:9). Wiara zawsze była środkiem do zbawienia i zawsze będzie. Dzięki wierze dostajemy się do Jego Królestwa. Od momentu gdy stajemy się obywatelami Jego Królestwa (Efez 2), musimy podporządkować się Jego zasadom z Jego konstytucji, którą ma dla Swoich ludzi, podobnie jak to jest w każdym innym narodzie. A w rzeczywistości to, jak dobrze stosujemy Prawdę Jego Słowa w naszym życiu, określa, jaką na końcu otrzymamy nagrodę i koronę.

Pismo uczy nas, że im bardziej staramy się nie grzeszyć (czyli łamać Boże Prawo – 1 Jan 3:4), tym większa będzie nasza wieczna nagroda (Mat 5:17-19; Rzym 14:10-12; Rzym 6:1-4). Jakim się chcesz okazać na końcu, wielkim czy najmniejszym? Im większa jest twoja miłość do Boga, którą widać w posłuszeństwie (przykazaniom), tym większa będzie twa nagroda w niebie.

Pamiętaj jednak, że Bóg zna motywy naszego posłuszeństwa, jeśli nie wynika ono z czystej miłości i pragnienia, by być Mu posłusznym, lecz z powodu chlubienia się bądź zysku, to takie dzieła spłoną (1 Kor 3:11-15).

Chrystus JEST naszym fundamentem, JEST Słowem, które stało się ciałem. Posłuszeństwo Słowu jest wszystkim w naszej wierze. Jest naszą skałą, na której możemy stanąć.

Ale czyż nie istnieją setki praw?

Mniema się powszechnie, że w Bożym Słowie jest 613 przykazań. Wiele z nich odnosi się do roli Najwyższego Kapłana, które teraz zostały przeniesione na Jezusa (patrz Hebr.). Większość (ponad 95%) przykazań gros chrześcijan akceptuje i uważa, że trzeba je przestrzegać. Te które są najczęściej ignorowane, to instrukcje żywieniowe, Sabat, Boże Święta (3 Mojż 11 i 23) oraz parę innych.

W jakimkolwiek kraju teraz mieszkasz, już jesteś posłuszny ponad 100,000 ludzkim praw. Nasz odwieczny zbawiciel prosi o posłuszeństwo zaledwie kilkuset, jako wyraz miłości do Niego.

Niektóre z przykazań mogą wydawać się z zewnątrz dziwne i potrzeba modlitwy, zastanawiania się i badania, by je zrozumieć. Ale rozważ coś takiego: Gdyby sam Bóg zszedł tu na dół i poprosił cię, byś do końca życia chodził na rękach, ponieważ twierdzi On, iż przyniesie Mu to chwałę i będzie światłem dla narodów, to zrobiłbyś tak, czy spytał Go dlaczego i nic nie robił, dopóki ci nie odpowie?

W tym momencie możemy zrozumieć Jakuba:

Jakub 2:18
Lecz powie ktoś: Ty masz wiarę, a ja mam uczynki; pokaż mi wiarę swoją bez uczynków, a ja ci pokażę wiarę z uczynków moich.

Może nadszedł już czas, byśmy pokazali Bogu, jak bardzo Go kochamy. Może powinniśmy przestać szukać wymówek i komfortu wśród ludzkich doktryn, które łechcą nam ucho. Jeśli teraz nie miłujemy Jego dróg, to i w wieczności nie będziemy ich miłować. Jaszua (Jezus) wezwał nas, byśmy uczyli wszystkie narody, by przyszły do wiary w Jaszua przez łaskę (przyjęli Bożą miłość), a następnie uczyli je przestrzegania Prawa Mojżeszowego (okazywali naszą miłość).

Po wejściu w Jego obietnicę naszego zbawienia, posłuszeństwo Jego ludu jest najważniejszą rzeczą w całej Biblii. Jego (całe) Słowo jest takim wspaniałym darem do zaoferowania.

Pamiętajcie:

CAŁE (nie część) Pismo jest dane z inspiracji Boga.

CAŁE (nie część) Pismo jest pomocne do nauki.

CAŁE (nie część) Pismo służy do napominania i korygowania.

CAŁE (nie część) Pismo jest do INSTRUOWANIA W SPRAWIEDLIWOŚCI.

2 Tym 3:16-17
Całe Pismo przez Boga jest natchnione i pożyteczne do nauki, do wykrywania błędów, do poprawy, do wychowywania w sprawiedliwości, aby człowiek Boży był doskonały, do wszelkiego dobrego dzieła przygotowany.

Kiedy to zrozumiemy i zastosujemy, wtedy i tylko wtedy jesteśmy w pełni wyposażeni do wszystkich dobrych uczynków. Jesteśmy wtedy wyposażeni, by pokazywać naszą wiarę i w pełni MIŁOWAĆ BOGA. Czyńmy więc Wielkie Posłannictwo i w pełni wyposażajmy świętych w CAŁE BOŻE SŁOWO.

Jeśli chcielibyście wiedzieć, co im przynosicie, gdy nauczacie narody posłuszeństwa Bożemu Prawu, to zbadajcie sobie poniższe fragmenty Pisma:

  1. Prawo daje błogosławieństwo (gdy jesteśmy posłuszni) i przekleństwo (gdy jesteśmy nieposłuszni).
    5 Mojż. 11:26-28; Psa 112:1; Psa 119:1-2; Psa 128:1; Przyp. 8:32; Izaj. 56:2; Mat 5:6; Mat 5:10; Łuk 11:28; Jakub 1:25; 1 Piotr 3:14; Obj. 22:14
  2. Prawo podaje nam definicję grzechu.
    Jer 44:23; Eze 18:21; Dan 9:11; Rzym 3:20; Rzym 7:7; 1 Jan 3:4
  3. Prawo jest doskonałe.
    Psa 19:8; Jakub 1:25
  4. Prawo daje wolność.
    Psa 119:45; Jakub 1:25; Jakub 2:12
  5. Prawo jest drogą.
    2 Mojż. 18:20; 5 Mojż. 10:12; Jozue 22:5; 1 Król. 2:3; Psa 119:1; Przyp. 6:23; Izaj. 2:3; Malachiasz 2:8; Marek 12:14; Dz. Ap. 24:14
  6. Prawo jest prawdą.
    Psa 43:2-4; Psa 119:142; Malachiasz 2:6; Jan 8:31-32; Rzym. 2:20; Gal 5:7
  7. Prawo jest życiem.
    Job 33:30; Psa 36:10; Przyp. 6:23; Obj. 22:14
  8. Prawo jest światłem.
    Job 24:13; Job 29:3; Psa 36:10; Psa 43:3-5; Psa 119:105; Przyp. 6:23; Izaj. 2:5; Izaj. 8:20; Izaj. 51:4; 2 Kor. 6:14; 1 Jan 1:7
  9. Prawo to Jezus, Słowo uczynione ciałem.
    (DOSKONAŁE – DAJĄCE WOLNOŚĆ – DROGA – PRAWDA – ŻYCIE – ŚWIATŁO)
    Psa 27:1; Jan 1:1-14; Jan 14:5-11; 1 Jan 1:7
  10. Prawo jest także dla Pogan (narodów/obcych), którzy zostali wkorzenieni.
    2 Mojż. 12:19; 2 Mojż. 12:38; 2 Mojż. 12:49; 3 Mojż. 19:34; 3 Mojż. 24:22; 4 Mojż. 9:14; 4 Mojż. 15:15-16; 4 Mojż. 15:29; np. Rut; Izaj. 42:6; Izaj. 60:3; Jer 31:31-34; Ezech. 37; Mat 5:14; Dz. Ap. 13:47; Rzym. 11:16-27; Efez. 2:10-13; 1 Jan 1:7; 1 Jan 2:10
  11. Prawo to Boże instrukcje jak mamy kochać Boga, jak kochać innych i jak nie kochać samego siebie.
    2 Mojż. 20:6; 3 Mojż. 19:18; 5 Mojż. 5:10; 5 Mojż. 6:5; 5 Mojż. 7:10; 5 Mojż. 11:13; 5 Mojż. 11:22; 5 Mojż. 30:16; Neh 1:5; Daniel 9:4; Mat 10:39; Mat 16:25; Mat 22:35-37; Jan 14:15; Jan 14:21; Rzym 13:9; 1 Jan 5: 2-3; 2 Jan 1:6

Przypowieści 28:9
U tego, kto odwraca ucho, aby nie słyszeć nauki, nawet modlitwa jest ohydą.

Mamy nadzieję, że to nauczanie było pomocne. Pamiętajcie, nie ustawajcie wszystkiego badać.

Szalom.

tłumaczenie – Bogusław Kluz

za http://www.119ministries.com/teachings/articles/the-great-commission-what-does-it-really-mean/

Pobierz artykuł w pliku pdf – Wielkie-Posłannictwo.pdf

Advertisements